"Ik wil niet geduwd worden, ik wil zelf duwen"
Waarom vaders met een fysieke beperking onze ideeën over vaderschap uitdagen
Wanneer we ons een vader met zijn kind voorstellen, denken we vaak aan concrete beelden: een vader die zijn kind optilt, een vader die achter de fiets rent, een vader die de buggy door de stad duwt. Maar wat als een vader een progressieve spierziekte heeft? Of zich voortbeweegt in een rolstoel? Of maar de helft van zijn lichaam kan gebruiken door een halfzijdige verlamming? Zien wij hem dan nog steeds als een volwaardige vader?
Deze vraag ligt voor vaders met een fysieke beperking verrassend vaak op tafel.
In België leeft 6% (470.000 mensen) van de bevolking tussen 15 en 64 jaar met een beperking. Ongeacht dat meer mensen met een beperking ouder worden, weten we opmerkelijk weinig over hun ervaringen. Zeker vaders blijven vrijwel onzichtbaar in onderzoek, beleid en publieke debatten. Alsof vaderschap en ‘een beperking’ twee werelden zijn die elkaar niet raken.
Even kort kaderen wie ik ben. Dit zijn mijn vader en ik. Mijn vader kreeg een ongeval op zijn 25 jaar waardoor ik hem nooit als valide persoon heb gekend. Toen ik mij begon in te lezen in het onderwerp vaderschap merkte ik dat, als er al onderzoek is, het meeste onderzoek gaat over het feit of het hebben van een ouder met een beperking al dan niet schadelijk is voor het kind. Mijn eigen positieve ervaring motiveerde me om deze insteek in vraag te stellen.
Voor mijn masterproef in de pedagogische wetenschappen sprak ik met vijf Vlaamse vaders met een fysieke beperking. Ik ontmoette Lucas*, Jean*, Tom*, Louis* en Arthur*1 met elk een of meer kinderen tussen de een en twintig jaar.
Ik deed dit niet in een standaard interview-setting maar ging met hen op pad naar plaatsen die voor hen betekenisvol zijn: in een koffiebar, onderweg door het sportpark of in hun wijk. Het waren de vaders die mij meenemen in hun dagelijkse realiteit van vader zijn en worden.
De manier van werken gaf ik de naam (st)rolling-with, een veriatie op het concept walking-with. Het is een term die beter aansloot bij de mensen waarmee ik op pad ging omdat het de mens en zijn eventuele hulpmiddelen ziet als één.
Wat opviel tijdens de ontmoetingen was niet zozeer hun beperking, maar de voortdurende noodzaak om zichzelf te bewijzen.
De vaders vertelden hoe anderen verbaasd reageren wanneer ze horen dat ze kinderen hebben. Sommigen kregen expliciete vragen over hoe ze voor hun kind (kunnen) zorgen. Ze merkten hoe hulpverleners, scholen of onbekenden automatisch twijfelden aan hun capaciteiten als ouder.
Die reacties zijn geen toeval. Goed vaderschap wordt in onze samenleving nog steeds gekoppeld aan autonomie, fysieke kracht en zelfredzaamheid. Een goede vader is vooral iemand die beschermt, draagt, repareert en sterk is. Wanneer een lichaam niet aan dat beeld voldoet, komt ook het vaderschap onder druk te staan.
Toch vertellen de ontmoetingen met deze vaders een ander verhaal.
Deze vaders creëren bewust en onbewust een tegenverhaal. Ze tonen dat zorg niet begint bij spierkracht, maar bij afstemming. Bij creativiteit. Bij aanwezig zijn. Bij het voortdurend zoeken naar manieren om betrokken te blijven in het leven van je kinderen op jouw manier.
De ontmoetingen tonen dat gezinnen samen manieren vinden om hun leven vorm te geven. Kinderen houden rekening met wat het lichaam van hun vader wel en niet kan. Niet uit medeleven maar vanuit samenwerking en afstemming.
De beperking verdwijnt daarbij niet. Integendeel. Ontoegankelijke gebouwen blijven een obstakel. Sommige activiteiten vragen meer planning dan voor andere gezinnen. Maar de gesprekken maakten duidelijk dat die uitdagingen niet automatisch leiden tot minderwaardig ouderschap.
Integendeel. Verschillende vaders beschreven hoe hun beperking hen net gevoeliger maakte voor relationele aspecten van opvoeden. Ze leerden improviseren, prioriteiten stellen en aandachtig luisteren. Niet ondanks hun beperking, maar in dialoog ermee.
Dit sluit aan bij de bredere verschuiving in het denken over mensen met een beperking in de Disability Studies. Waar een handicap vroeger werd gezien als individueel tekort dat opgelost moest worden, groeit vandaag het besef dat veel van de beperkingen ook ontstaan door de manier waarop onze samenleving georganiseerd is. Waar vroeger het doel was om de persoon te repareren en deze trappen te laten nemen, groeit nu het besef dat het installeren van een lift ook een optie kan zijn.
De verhalen van deze vaders confronteren ons met een ongemakkelijke vraag: waarom vinden we het vanzelfsprekend dat mensen met een beperking zorg ontvangen, maar niet dat ze zorg geven?
Misschien komt dat omdat we nog steeds vasthouden aan een beperkt beeld van wat een goede vader hoort te zijn.
Dit onderzoek vertrok vanuit de centrale onderzoeksvraag: “Hoe geven vaders met een fysieke beperking in Vlaanderen betekenis aan vaderschap?” De resultaten tonen dat vaderschap voor deze vaders geen statische identiteit of afgelijnde rol is, maar een dynamisch en relationeel proces van vader worden.
De vaders stemmen hun zorgpraktijken af op hun lichamelijke mogelijkheden en zoeken tegelijkertijd naar erkenning binnen hun sociale omgeving. Beperking functioneert hierbij niet enkel als een obstakel, maar ook als een bron van creativiteit en betekenisproductie, als breuk met het denken in individuele tekorten.
De vaders tonen ons dat we niet zonder hun kennis en geleefde ervaringen kunnen. Naar hen luisteren en betrekken in onderzoek en implementatie van aanpassingen is belangrijk en van grote meerwaarde.
Vaders volgen niet zomaar de traditionele regels van het vaderschap, maar geven er op hun eigen manier invulling aan. Ze herschrijven de maatschappelijke verwachtingen op basis van hun eigen ervaringen.
Door simpelweg hun dagelijks leven anders in te richten, vaak juist omdat een beperking of zorgsituatie hun leven volledig op z’n kop heeft gezet, laten de vaders zien dat het ook anders kan. Hun persoonlijke verhalen vormen zo een krachtig weerwoord tegen de heersende norm. Zonder dat ze zichzelf activist noemen, veranderen ze stap voor stap hoe we naar vaderschap kijken.
-
Dit zijn pseudoniemen
Bibliografie
Barclay, L., & Lupton, D. (1999). The experiences of new fatherhood: a socio‐cultural analysis. Journal Of Advanced Nursing, 29(4), 1013–1020. https://doi.org/10.1046/j.1365-2648.1999.00978.x
Beighton, C., & Wills, J. (2019). How parents describe the positive aspects of parenting their child who has intellectual disabilities: A systematic review and narrative synthesis. Journal Of Applied Research in Intellectual Disabilities, 32(5), 1255–1279. https://doi.org/10.1111/jar.12617
Bergeron, C., Vincent, C., & Boucher, N. (2012). Experience of parents in wheelchairs with children aged 6 to 12. Technology And Disability, 24(4), 247–261. https://doi.org/10.3233/tad-120356
Blake, L., Bray, L., & Carter, B. (2019). “It’s a lifeline”: Generating a sense of social connectedness through befriending parents of disabled children or children with additional need. Patient Education And Counseling, 102(12), 2279–2285. https://doi.org/10.1016/j.pec.2019.07.012
Blume, S. (2017). In search of experiential knowledge. Innovation: The European Journal Of Social Science Research, 30(1), 91–103. https://doi.org/10.1080/13511610.2016.1210505
Boardman, F. K. (2014). Knowledge is Power? The role of experiential knowledge in genetically ‘risky’ reproductive decisions. Sociology Of Health & Illness, 36(1), 137–150. https://doi.org/10.1111/1467-9566.12048
Boardman, F. K. (2017). Experience as knowledge: Disability, distillation and (reprogenetic) decision-making. Social Science & Medicine, 191, 186–193. https://doi.org/10.1016/j.socscimed.2017.09.013
Bostad, I., & Hanisch, H. (2016). Freedom and Disability Rights: Dependence, Independence, and Interdependence. Metaphilosophy, 47(3), 371–384. https://doi.org/10.1111/meta.12192
Brennan, E., & Swords, L. (2021). Parenting with a Spinal cord Injury: A systematic review of mothers’ and fathers’ experiences. Rehabilitation Psychology, 66(4), 404–414. https://doi.org/10.1037/rep0000415
Butler, M., & Derrett, S. (2014). The Walking Interview: An Ethnographic Approach to Understanding Disability. The Internet Journal Of Allied Health Sciences And Practice, 12(3). http://ijahsp.nova.edu
Casper, M. J., & Talley, H. L. (2005). Preface. Journal Of Contemporary Ethnography, 34(2), 115–120. https://doi.org/10.1177/0891241604272323
Clímaco, J. C. (2020). Constructions of motherhood in feminist and disability studies. Revista Estudos Feministas, 28(1), 1–16. https://doi.org/10.1590/1806-9584-2020v28n154235
Conley-Jung, C., & Olkin, R. (2001). Mothers with Visual Impairments who are Raising Young Children. Journal Of Visual Impairment & Blindness, 95(1), 14–29. https://doi.org/10.1177/0145482x0109500103
Corney, T., Cooper, T., Shier, H., & Williamson, H. (2021). Youth participation: Adultism, human rights and professional youth work. Children & Society, 36(4), 677–690. https://doi.org/10.1111/chso.12526
Cornish, F., & Gillespie, A. (2009). A Pragmatist Approach to the Problem of Knowledge in Health Psychology. Journal Of Health Psychology, 14(6), 800–809. https://doi.org/10.1177/1359105309338974
Ćwirynkało, K., Byra, S., & Fronek, P. (2022). The Lived Experience of Fathers with Intellectual Disabilities: An Interpretative Phenomenological analysis. Research in Developmental Disabilities, 131, 104345. https://doi.org/10.1016/j.ridd.2022.104345
Davies, A., Rix, J., & Robb, M. (2024). Fathers’ Relationships with Their Disabled Children: A Literature Review. Disability Studies Quarterly, 43(3). https://doi.org/10.18061/dsq.v43i3.8744
Davis, J. M. (2000). Disability Studies as Ethnographic Research and Text: Research strategies and roles for promoting social change? Disability & Society, 15(2), 191–206. https://doi.org/10.1080/09687590025621
De Clerck, G. A. M. (2018). Creative biographical responses to epistemological and methodological challenges in generating a deaf life story telling instrument. Contemporary Social Science, 14(3–4), 475–499. https://doi.org/10.1080/21582041.2018.1448940
De Schauwer, E., Van de Putte, I., Blockmans, I. G., & Davies, B. (2016). The intra-active production of normativity and difference. Gender And Education, 30(5), 607–622. https://doi.org/10.1080/09540253.2016.1259463
De Schauwer, E., Van de Putte, I., & Davies, B. (2017). Collective Biography: Using Memory Work to Explore the Space-in-Between Normativity and Difference/Disability. Qualitative Inquiry, 24(1), 8–19. https://doi.org/10.1177/1077800417728959
Devlieger, P. (2005). Generating a cultural model of disability. Paper Presented at the 19th Congress of the European Federation of Associations of Teachers of the Deaf (FEAPDA), Geneva, Switzerland.
Doucet, A. (2006). ‘Estrogen-Filled Worlds’: Fathers as Primary Caregivers and Embodiment. The Sociological Review, 54(4), 696–716. https://doi.org/10.1111/j.1467-954x.2006.00667.x
Doucet, A. (2013). A “Choreography of Becoming”: Fathering, Embodied Care, and New Materialisms. Canadian Review Of Sociology/Revue Canadienne de Sociologie, 50(3), 284–305. https://doi.org/10.1111/cars.12016
Duedahl, E., & Blichfeldt, B. S. (2020). To walk the talk of go-along methods: navigating the unknown terrains of being-along. Scandinavian Journal Of Hospitality And Tourism, 20(5), 438–458. https://doi.org/10.1080/15022250.2020.1766560
Dunne, A., & Ryan, C. (2024, 3 oktober). Being a parent with a Physical Disability: A Systematic Review. Rehabilitation Psychology. https://doi.org/10.1037/rep0000590
Duvdevany, I., Buchbinder, E., & Yaacov, I. (2008). Accepting Disability: The Parenting Experience of Fathers With Spinal Cord Injury (SCI). Qualitative Health Research, 18(8), 1021–1033. https://doi.org/10.1177/1049732308318825
Erlandsson, K., & Lindgren, H. (2009). From belonging to belonging through a blessed moment of love for a child – the birth of a child from the fathers’ perspective. Journal Of Men’s Health, 6(4), 338–344. https://doi.org/10.1016/j.jomh.2009.09.029
Fairchild, N. (2021). Pedagogies of place-spaces: walking-with the post-professional. PRACTICE, 5(sup1), 4–20. https://doi.org/10.1080/25783858.2021.1968279
Farber, R. S. (2000). Mothers with disabilities: in their own voice. American Journal Of Occupational Therapy, 54(3), 260–268. https://doi.org/10.5014/ajot.54.3.260
Feely, M. (2019). Assemblage analysis: an experimental new-materialist method for analysing narrative data. Qualitative Research, 20(2), 174–193. https://doi.org/10.1177/1468794119830641
Fisher, P. (2007). Experiential knowledge challenges ‘normality’ and individualized citizenship: towards ‘another way of being’. Disability & Society, 22(3), 283–298. https://doi.org/10.1080/09687590701259591
Fisher, P., & Goodley, D. (2007). The linear medical model of disability: mothers of disabled babies resist with counter‐narratives. Sociology Of Health & Illness, 29(1), 66–81. https://doi.org/10.1111/j.1467-9566.2007.00518.x
Gabel, S. L. (2010). A Disability Studies Framework for Policy Activism in Postsecondary Education. The Journal Of Postsecondary Education And Disability, 23(1), 63–71. https://eric.ed.gov/?id=EJ888645
Gabel, S. L. (2018). Shatter Not the Branches of the Tree of Anger: Mothering, Affect, and Disability. Hypatia, 33(3), 553–568. https://doi.org/10.1111/hypa.12410
Gibson, B. E. (2006). Disability, Connectivity and Transgressing the Autonomous Body. Journal Of Medical Humanities, 27(3), 187–196. https://doi.org/10.1007/s10912-006-9017-6
Gutiérrez-García, A. I., Solano-Ruíz, C., Siles-González, J., & Perpiñá-Galvañ, J. (2021). Life Histories and Lifelines: A Methodological Symbiosis for the Study of Female Genital Mutilation. International Journal Of Qualitative Methods, 20, 1–10. https://doi.org/10.1177/16094069211040969
Hammarström, M. (2015). On the Concepts of Trans-action and Intra-action. Nordic Studies in Pragmatism, 3, 174–186.
Howitt, D. (2014). Ethnography/participant observation. In Qualitative research for educational sciences (2de editie, pp. 185–207). Pearson Education Limited.
Jaakonaho, L. (2024). Shifting the Focus: Intra-acting with Diverse Agencies and Happy Objects in a Day Center of Disability Services. Research in Arts And Education, 2024(2), 40–52. https://doi.org/10.54916/rae.141589
Jackson, A. J. (2023). Attuned Fathering and the Moral Dimensions of Caregiving. Anthropological Quarterly, 96(1), 65–90. https://doi.org/10.1353/anq.2023.0010
Jaramillo, D. M. B., & Gaztambide-Fernández, R. A. (2019). The work of attunement. Curriculum Inquiry, 49(5), 503–506. https://doi.org/10.1080/03626784.2019.1708561
Kasnitz, D., & Shuttleworth, R. P. (2001). Introduction: Anthropology in Disability Studies. Disability Studies Quarterly, 21(3), 2–17. https://dsq-sds.org/index.php/dsq/article/view/289/327_2
Kilkey, M., & Clarke, H. (2010). Disabled men and fathering: opportunities and constraints. Community Work & Family, 13(2), 127–146. https://doi.org/10.1080/13668800902923738
Kirshbaum, M., & Olkin, R. (2002). Parents with Physical, Systemic, or Visual Disabilities. Sexuality And Disability, 20(1), 65–80. https://doi.org/10.1023/a:1015286421368
Kleinman, A., & Barad, K. (2012). Intra-actions. Mousse Magazine, 34(13), 76–81.
Lalvani, P., & Osieja, E. (2024). Battle Fatigue: Parents, Institutionalized Ableism, and the “Fight” for Inclusive Education. Research And Practice For Persons With Severe Disabilities, 50(1), 19–35. https://doi.org/10.1177/15407969241259365
Law, M., Petrenchik, T., King, G., & Hurley, P. (2007). Perceived Environmental Barriers to Recreational, Community, and School Participation for Children and Youth With Physical Disabilities. Archives Of Physical Medicine And Rehabilitation, 88(12), 1636–1642. https://doi.org/10.1016/j.apmr.2007.07.035
Leahy, A., & Ferri, D. (2022a). Barriers and Facilitators to Cultural Participation by People with Disabilities: A Narrative Literature Review. Scandinavian Journal of Disability Research, 24(1), 68–81. https://doi.org/10.16993/sjdr.863
Leahy, A., & Ferri, D. (2022b). The right to participate in cultural life of persons with disabilities in Europe: Where is the paradigm shift? Alter: European Journal of Disability Research, 16(4), 5–29. https://mural.maynoothuniversity.ie/16695/
Marke., V. (2024). Critical and Intersectional Childhood Studies: A New Theoretical Framework of Adultism From Transdisciplinary Fields of Critical Age, Gender, Race, and Disability: Studies Based on a Hawaiian Case Study of Reframing Self and Group Identity in Age-Different Learning Environments. Taboo: The Journal Of Culture And Education, 22(1), 124–140. https://taboo-journal.com/2024/03/10/taboo-the-journal-of-culture-and-education-volume-22-number-1-spring-2024/
Meekosha, H., & Shuttleworth, R. (2009). What’s so ‘critical’ about critical disability studies? Australian Journal Of Human Rights, 15(1), 47–75. https://doi.org/10.1080/1323238x.2009.11910861
Mercerat, C., & Saïas, T. (2020). Parents with physical disabilities and perinatal services: defining parents’ needs and their access to services. Disability & Society, 36(8), 1261–1284. https://doi.org/10.1080/09687599.2020.1788513
Mogro‐Wilson, C., Longo, E., Loomis, A., & Rose, D. M. (2024). The Association Between Latino Cultural Concepts and Fatherhood Identity on Stigma for Fathers With a Child With a Disability. Child & Family Social Work, 0, 1–9. https://doi.org/10.1111/cfs.13241
Moons, D., Van Peer, C., Vanweddingen, M., & Weekers, K. (2025). Maatschappelijke positie en participatie van personen met een handicap: Rapport Statistiek Vlaanderen. In Statistiek Vlaanderen. Statistiek Vlaanderen. https://publicaties.vlaanderen.be/view-file/72100
Okoroji, C., Mackay, T., Robotham, D., Beckford, D., & Pinfold, V. (2023). Epistemic injustice and mental health research: A pragmatic approach to working with lived experience expertise. Frontiers in Psychiatry, 14, 1114725. https://doi.org/10.3389/fpsyt.2023.1114725
Powell, K. (2019). Walking as Precarious Public Pedagogy. Journal Of Public Pedagogies, 4, 191–202. https://doi.org/10.15209/jpp.1188
Powell, K. (2020). Walking Refrains for Storied Movement. Culture Studies <-> Critical Methodologies, 20(1), 35–42. https://doi.org/10.1177/1532708619884975
Prilleltensky, O. (2004). My child is not my carer: mothers with physical disabilities and the well‐being of children. Disability & Society, 19(3), 209–223. https://doi.org/10.1080/0968759042000204185
Ptacek, M.M. & Gardiner, F.M. (2021). Fathers with Disabilities: Health and Unmet Needs. National Research Center for Parents with Disabilities, Brandeis University, Waltham, MA.
Reno, J., Hart, K., Mendelson, A., & Molzon, F. (2021). Toward a Critical and Comparative Anthropology of Disability. Social Analysis, 65(3), 131–149. https://doi.org/10.3167/sa.2021.650307
Reddy, C. R. (2011). From Impairment to Disability and Beyond: Critical Explorations in Disability Studies. Sociological Bulletin, 60(2), 287–306. https://doi.org/10.1177/0038022920110205
Shuttleworth, R. (2001). Exploring multiple roles and allegiances in ethnographic process in disability culture. Disability Studies Quarterly, 21(3), 103–113. https://www.cds.hawaii.edu
Sidebotham, C. (2017). Good enough is good enough! British Journal Of General Practice, 67(660), 311. https://doi.org/10.3399/bjgp17x691409
Škvařil, V., & Presslerová, P. (2024). Becoming a Father: A Qualitative study on the journey to Fatherhood. Health Psychology Report, 12(2), 97–111. https://doi.org/10.5114/hpr/176082
Springgay, S., & Truman, S. E. (2017). On the Need for Methods Beyond Proceduralism: Speculative Middles, (In)Tensions, and Response-Ability in Research. Qualitative Inquiry, 24(3), 203–214. https://doi.org/10.1177/1077800417704464
Stafford, L. (2017). ‘What about my voice’: emancipating the voices of children with disabilities through participant-centred methods. Children S Geographies, 15(5), 600–613. https://doi.org/10.1080/14733285.2017.1295134
Statbel. (2025, December 2). 50-plussers vormen grootste groep met ernstige langdurige hinder. https://statbel.fgov.be/nl/nieuws/50-plussers-vormen-grootste-groep-met-ernstige-langdurige-hinder
Sunderland, N., Chenoweth, L., Matthews, N., & Ellem, K. (2014). 1000 Voices: Reflective online multimodal narrative inquiry as a research methodology for disability research. Qualitative Social Work, 14(1), 48–64. https://doi.org/10.1177/1473325014523818
Taylor, C. A., Hogarth, H., Cranham, J., Hewlett, S., Bastos, E., Hacking, E. B., & Barr, K. (2023). Concept-ing with the gift: Walking method/ologies in posthumanist research. Journal Of Posthumanism, 3(1), 13–31. https://doi.org/10.33182/joph.v3i1.2715
Toole, B. (2019). From Standpoint Epistemology to Epistemic Oppression. Hypatia, 34(4), 598–618. https://doi.org/10.1111/hypa.12496
The International and European Framework of Disability Law - Key features of the UN Convention on Rights of Persons with Disabilities. (n.d.). ERA - Academy of European Law. https://www.era-comm.eu/uncrpd/e_learning/B/definition.html
Truman, S. E., & Springgay, S. (2016). Propositions for walking research. In K. Powell, P. Bernard, & L. Mackinley, International handbook for intercultural arts (pp. 259–276). Routledge.
Valentine, K., Smyth, C., & Newland, J. (2019). ‘Good enough’ parenting: Negotiating standards and stigma. International Journal Of Drug Policy, 68, 117–123. https://doi.org/10.1016/j.drugpo.2018.07.009
Van Goidsenhoven, L., & De Schauwer, E. (2020). Listening Beyond Words: Swinging together. Scandinavian Journal Of Disability Research, 22(1), 330–339. https://doi.org/10.16993/sjdr.756
Vanweddingen, M., Noppe, J., & Moons, D. (2022). Maatschappelijke Positie en Participatie van Personen met een Handicap: Rapport Statistiek Vlaanderen. In Statistiek Vlaanderen. Statistiek Vlaanderen. https://publicaties.vlaanderen.be/view-file/47710
Van Heumen, L., & Heller, T. (2024). Life Story Research with People Aging with Intellectual Disabilities: An Adaptation of the Lifeline Interview Method. Social Sciences, 13(2), 107. https://doi.org/10.3390/socsci13020107
Van Hove, G. (2025). Fathering Children with Disabilities: New Perspectives on Disability Studies and Family Care. Palgrave Macmillan. https://doi.org/10.1007/978-3-031-82960-4
Vandenbussche, H. (2024). The Pursuit of Belonging: Belonging as a moving concept in the lives of people with disabilities following an inclusive life path [PhD dissertation]. Universiteit Gent. Faculteut Psychologie en Pedagogische Wetenschappen, Gent, België.
Vandenbussche, H., & De Schauwer, E. (2026). Walking-With as a Co-creative Research Practice With Young Disabled Adults at the Postsecondary Transition. Culture Studies ↔ Critical Methodologies. https://doi.org/10.1177/15327086251415404
Winnicott, D. W. (1961). The theory of the parent–infant relationship. Journal Of Psycho-analysis, 411, 585–595. https://doi.org/10.4324/9780429483813-14
Wolbring, G. (2008). The Politics of Ableism. Development, 51(2), 252–258. https://doi.org/10.1057/dev.2008.17
Wolf-meyer, M., & Friedner, M. I. (2022, 6 september). Introduction: Disability as Rupture. Society For Cultural Anthropology. https://www.culanth.org/fieldsights/introduction-disability-as-rupture
Yuval-Davis, N. (2006). Belonging and the politics of belonging. Patterns Of Prejudice, 40(3), 197–214. https://doi.org/10.1080/00313220600769331
Zaman, S., & Hossain, A. (2024). The role of ethnographic research in disability studies. International Journal Of Intellectual Disability, 5(2), 7–8.
