Duizenden kaders tellen in een halve minuut, dankzij RFID

RFID-technologie wordt al jaren gebruikt in winkels, bibliotheken en toegangsbadges. Op metalen voorwerpen werkt ze minder goed, omdat metaal het signaal verstoort. In zijn bachelorproef onderzocht Lennert Camps of RFID toch bruikbaar is voor aluminium kaders. Met de juiste sticker op de juiste plek blijkt dat wel het geval.

Wat is RFID?

RFID staat voor radiofrequentie-identificatie. Een RFID-systeem bestaat uit twee delen: een label en een lezer. Het label is een sticker met een kleine chip en een antenne. De lezer zendt radiogolven uit. Het label vangt die op en stuurt een uniek nummer terug. De meeste labels hebben geen batterij nodig, want ze halen hun energie uit het signaal van de lezer.

Het grote voordeel tegenover een barcode is dat je het label niet hoeft te zien. Je moet ook niet elk item apart scannen. Een lezer kan tientallen labels tegelijk uitlezen, op een afstand van enkele meters.

Het probleem met metaal

RFID heeft wel een zwak punt: metaal. Metaal kaatst radiogolven terug. Daarnaast beïnvloedt metaal de antenne van het label, waardoor die minder goed werkt. Een gewoon label op een metalen oppervlak wordt daardoor vaak slecht of niet gelezen.

Voor dit onderzoek was dat belangrijk. De casestudy vond plaats bij StandPlus, een standenbouwer uit Roeselare. Het bedrijf werkt met duizenden aluminium kaders, die gebruikt worden om de wanden van beursstanden te bouwen. Deze kaders gaan voortdurend naar beurzen en komen daarna terug naar het magazijn.

Op dit moment tellen twee medewerkers de kaders manueel voor vertrek, met een papieren lijst. Bij terugkomst gebeurt er geen controle. De vraag was dus of RFID die controle kan overnemen, ook al zijn de kaders uit metaal.

Hoe lang duurt tellen nu?

Om dat te kunnen vergelijken, mat Camps eerst hoe lang de huidige controle duurt. Met een stopwatch volgde hij zeven projecten, met tussen 31 en 202 kaders. Gemiddeld duurde een controle ongeveer vijf minuten, of bijna vier seconden per kader. Wanneer de kaders allemaal hetzelfde waren, ging het sneller. Bij verschillende soorten kaders liep de tijd op tot bijna tien minuten.

Het juiste label kiezen

Voor de RFID-test werkte Camps samen met Geartracking. Dat is een RFID-leverancier die deel uitmaakt van Rentman, het softwareprogramma dat StandPlus al gebruikt om zijn materiaal te beheren.

Eerst werd gekeken welk label geschikt is. Een gewone sticker werkt niet goed op aluminium. Een hard, dik label viel ook af, omdat het uitsteekt en het doek van de stand in de weg zou zitten. De keuze viel daarom op een on-metal sticker. Dat is een label met een extra isolerende laag tussen de antenne en het metaal. Daardoor heeft het aluminium minder invloed op het signaal.

De juiste plek zoeken

Daarna werd getest waar het label het best geplaatst wordt. Camps probeerde verschillende posities op het kader:

• Aan de binnenkant van het kader werd het label bijna niet gelezen. Het aluminium rondom schermt het signaal af.
• In de gleuf van het profiel was het resultaat even slecht. Alleen als de lezer er heel dicht bij kwam, werd het label soms gelezen.
• Aan de buitenkant, net onder de klittenband, werkte het wel. Op die plek werd elk label bij elke scan gelezen.

Die laatste positie werd gekozen voor de rest van de test. De plaatsing van het label bleek dus minstens even belangrijk als het label zelf.

De resultaten

In totaal kregen 100 kaders een RFID-sticker. Het kleven duurde ongeveer 27 minuten. Daarna werd elk label in Rentman gekoppeld aan één specifiek kader. Vroeger wist het systeem alleen hoeveel kaders van een bepaald type er waren. Nu is elk kader apart gekend.

Voor het scannen werd een handlezer gebruikt, gekoppeld aan een mobiele scanner. Eén medewerker loopt met de lezer langs de karren met kaders. 50 kaders waren zo in 22 seconden gescand, 75 kaders in 35 seconden. Met de hand duurt dezelfde controle twee tot tien minuten, met twee personen. Dat is een tijdswinst van meer dan 85 procent.

Naast de snelheid werd ook getest of de scanner fouten herkent. Daarvoor werden verschillende situaties nagebootst:

• Wanneer er een kader ontbrak, bleef dat als openstaand zichtbaar op het scherm.
• Wanneer er een kader te veel was, gaf de scanner een melding.

• Bij retour toonde de scanner welke kaders niet teruggekomen waren, met hun serienummer.

  Ook wanneer kaders van twee projecten door elkaar lagen, kon de scanner ze correct per project verdelen.

Is het de investering waard?

Camps maakte ook een kosten-batenanalyse. Om alle 4.226 kaders en profielen te voorzien van een label, aan 1,88 euro per stuk, en twee lezers en scanners aan te kopen, is ongeveer 12.700 euro nodig. De tijdswinst levert een besparing op van ongeveer 1.280 euro per jaar. Als je enkel naar de loonkost kijkt, is de investering pas na ongeveer negen jaar terugverdiend.

Toch zegt dat cijfer niet alles. De berekening houdt enkel rekening met de kaders. Ook ander materiaal, zoals verlichting, kabels en meubels, kan later een label krijgen. Daarnaast zijn er voordelen die moeilijk in geld uit te drukken zijn. Fouten worden sneller opgemerkt, er gaat minder materiaal verloren en de voorraad in het systeem klopt beter met de werkelijkheid.

Aandachtspunten

RFID werkt niet helemaal vanzelf. Wie te snel scant, kan een label missen. Wie te dicht bij de rekken scant, leest ook kaders die niet bij het project horen. Daarom raadt Camps aan om een vaste scanzone te voorzien en medewerkers een korte opleiding te geven. Hij adviseert ook om stap voor stap te werken: eerst de kaders, daarna ander materiaal. In de toekomst kan een vaste scanpoort aan de laadkaai het scannen nog verder automatiseren.

Conclusie

Dit onderzoek toont aan dat RFID ook op aluminium goed kan werken, als het juiste label op de juiste plek wordt gekleefd. Voor StandPlus betekent dat een snellere en betrouwbaardere controle van hun kaders. Voor andere bedrijven die met metalen materiaal werken, toont het dat RFID een haalbare optie is.