Vrede kan je leren én toepassen

Gio De Weerd
Vrede kan je leren én toepassen67% van de deelnemers van trainingen in conflicthantering zijn het erover eens dat bijscholing ook effectief het gebruik van geweld vermindert en zo een veiliger leeromgeving creëert. Vooraf stelde slechts 49% dit als een te verwachte doelstelling. De deelnemers aan een vredesvorming bij o.a. Pax Christi Vlaanderen krijgen dus meer dan verwacht. We stellen ook vast dat zij verdeeld zijn over de doelstelling of een leidinggevende of een leraar na het volgen van een training in conflicthantering minder tijd moet besteden aan disciplinemaatregelen.

Vrede kan je leren én toepassen

Vrede kan je leren én toepassen

67% van de deelnemers van trainingen in conflicthantering zijn het erover eens dat bijscholing ook effectief het gebruik van geweld vermindert en zo een veiliger leeromgeving creëert. Vooraf stelde slechts 49% dit als een te verwachte doelstelling. De deelnemers aan een vredesvorming bij o.a. Pax Christi Vlaanderen krijgen dus meer dan verwacht. We stellen ook vast dat zij verdeeld zijn over de doelstelling of een leidinggevende of een leraar na het volgen van een training in conflicthantering minder tijd moet besteden aan disciplinemaatregelen. We denken dat hier bij de ontwikkeling van de training nog meer op ingezet kan worden, zodat deze doelstelling ook beter aangevoeld wordt door de deelnemers. We constateren dat de deelnemers de trainingen in conflicthantering positief evalueren. 78% van de deelnemers aan de vormingsinitiatieven geven aan dat de training hen op weg zette om sommige zaken met betrekking tot conflicthantering in de toekomst anders aan te pakken. Een jammerlijke vaststelling is evenwel dat ruim de helft (52,4%) van de respondenten vond dat deelname aan de training een hoge taakbelasting tot gevolg had: het gewone werk blijft liggen en het leidt tot chaos wanneer men terug komt van de training. Het systematisch bevragen van deelnemers aan vredesvormingen naar de concrete toepassing van de gevolgde training in hun omgeving – dit heet transfer – vormt een lacune bij vredesbewegingen en vormingscentra. De trainingsinstituten missen een doelgericht meetinstrument dat de mening van de deelnemers omtrent transfer voldoende in rekening brengt. In de studie werd – vanuit de theorie van vredeseducatie en de evaluatietheorie van trainingen – een vredeseducatief transfermodel ontwikkeld, met de focus op transfer. Vanuit de praktijk werden door middel van een analyse-instrument 133 vormingsinitiatieven uit 74 verschillende organisaties gescreend op 18 transferkenmerken. Na deze observatiefase in het onderzoek werd een wetenschappelijk onderbouwd meetinstrument ontwikkeld. Vooraf, onmiddellijk na en een maand tot één jaar na de training werd gepeild bij de deelnemers of er een transfer had plaatsgevonden. Het ontwikkelde instrument bevraagt jongeren vanaf 16 jaar in schoolverband, maar kan ook ingezet worden bij volwassen deelnemers uit de sociaal culturele sector en het bedrijfsleven. Met het instrument peilt men naar factoren die de toepassing van wat men leerde, beïnvloeden, zoals motivatie, arbeid- en schoolklimaat, ontwerp van de training en de strategie om het later toe te passen. Tot slot van deze studie toetsten we bij 4 experts hoe zij rekening houden met transfer in het ontwerp van hun vredestraining. Experts in trainingen over conflicthantering bevestigen het belang van transfer. Zij duiden bovendien nog andere beïnvloedende factoren in het transferproces aan, zoals speelsheid, persoonlijkheidskenmerken, trainingskennis, doorzettingsvermogen en het trainen met kleine succeservaringen. Vormingswerkers, trainers, leraren en docenten vragen zich af of het voorbereidingswerk van een vredesles of een training in conflicthantering werkelijk loont wanneer ze wensen dat deelnemers toepassen wat ze geleerd hebben. Moet er bijvoorbeeld niet meer aandacht besteed worden aan het motiveren van de deelnemers? Moet de energie van de trainer niet eerder focussen op het voorbereiden van de terugkomst van de cursisten na de training? Dit vraagstuk werd behandeld in de afstudeerscriptie van Gio De Weerd. Met uitdrukkelijke dank aan promotor prof. dr. Piet Van den Bosscheen prof. dr. Gracienne Lauwers voor de feedback. Meer informatie: Gio De Weerd is master- en werkstudent Universiteit Antwerpen, Onderwijs- en opleidingswetenschappen en werkt bij Pax Christi Vlaanderen op de dienst Vredeseducatie.0474 900 836 of gio.deweerd@paxchristi.be

 

Bibliografie
  • Aguinis, H. & Kraigers, K. (2009). Benefits of Training and Development for Individuals and Teams, Organizations, and society. Annual Review Psychology, DOI: 10.1146/annurev.psych.60.110707.163505, San Francisco, CA: Jossey-Bass
  • Baron-Cohen, S. (2003). M/V:Het verschil: waarom mannen en vrouwen verschillende denken, voelen en doen. Utrecht: Kosmos.
  • Baron-Cohen, S. (2011). Zero Degrees of Empathy: a new theory of human cruelty. New York: Allen Lane.
  • Blanchard, N. & Thacker, W. (2010). Effective Training. Systems, Strategies, and Practices. Vierde editie. New Jersey: Pearson Education Inc.
  • Boulding, E. (2000). Cultures of Peace: The hidden side of history. Syracuse, New York: University Press.
  • Bowers, C.A. (2001). Educating for eco-justice and community. Athens, GA: The University of Georgia Press.
  • Bruyninckx, S. & De Weerd, G. (2009). Breng de vrede in jouw gemeente. Antwerpen: Pax Christi Vlaanderen.
  • Castryck, G. & Duquet, N. (2010) Over positieve en negatieve vrede. Vredesopvoeding voor basis- en secundair onderwijs in Vlaanderen: conceptuele afbakening en analyse van het aanbod. Brussel: Vlaams Vredesinstituut.
  • Coertjens, L., De Maeyer, S. , & Donche, V., (2009). Principale componentenanalyse. Open leerpakket. Antwerpen: Universiteit Antwerpen.
  • Cohen, L., Manion, L, & Morisson, K. (2007). Research methods in education. New York: Routledge.
  • Coopman, B., Coopman, M., De Lee, L., De Volder, I. & Gijbels, D. (2009). Effectmeting van opleidingen. Een model ter oriëntatie in de veelheid van modellen en instrumenten. Uit Opleiding & Ontwikkeling, jan-febr, Amsterdam: O&O
  • Creswell, J.W. (2003). Research design: qualitative, quantitative and mixed method approaches. Thousand Oaks/London/New Delhi: Sage.
  • Creswell, J.W. (2005). Educational research, planning, conducting, and evaluating quantitative and qualitative research. Pearson: Merill Prentice Hall.
  • De Corte, E. (2003). Transfer as the Productive Use of Acquired Knowledge, Skills and Motivations. Uit Current Directions in Psychological Science, vol.12, nummer 4, augustus, p. 142-146. Oxford: Blackwell Publishing Inc.
  • Decuyper, S., Dochy, F., & Van den Bossche, P. (2010). Grasping the dynamic complexity of team learning. An integrative systemic model for effective team learning. Educational Research Review, 5, 111-133.
  • De Lee, L. & De Volder, I. (2009). Bevraging van het welbevinden bij leerlingen in het basisonderwijs. Universiteit Antwerpen, Opleidings- en Onderwijswetenschappen, Antwerpen.
  • De Leeuw, E., Hox, J. & Dillman, D. (2008). International Handbook of Survey Methodology. Londen: Routledge Academic
  • De Maeyer, S. & Rymenans, R. (2004). Onderzoek naar kenmerken van effectieve scholen. Gent: Academia Press.
  • De Maeyer, S., Kavadias, D. & Stouthuysen (2009) Over kleine en grote vrede. Vredesopvoeding in het basis- en secundair onderwijs in Vlaanderen Brussel: Vlaams Vredesinstituut.
  • Depuydt, A. & Deklerck, J. (2005). ‘Re-ligare’ als antwoord op ‘de-linquentie’. Een aanzet tot een ethische, contextuele en ecologische criminologie. Proefschrift ingediend tot het behalen van de graad van doctor in de criminologische wetenschappen. Leuven: K.U.Leuven
  • De Weerd, G (1994) Kom vanavond met verhalen: didactische handleiding opdrachten voor tijdens de les Nederlands. Onder red. van Leysen A. in een Europees Comenius-project. Mechelen: Jeugd & Vrede.
  • De Weerd, G.(1995) Rapportage over kwaliteitsindicatoren over vrede. In: Kwaliteitsindicatoren voor Mondiale Vorming onder red. De Wulf, B. Brussel: VLOR
  • De Weerd, G. (1999) Geweld in de media. In: Pax Christi Vlaanderen Eerste Hulp bij Geweld: Handboek voor leerkrachten en begeleiders bij het leren omgaan met geweld bij kinderen en jongeren. Leuven: Davidsfonds. p. 167-183.
  • De Weerd, G., Huvaere, K. & Verbiest, K. (2005). We lossen het zelf wel op. Werkkrant voor peer mediation. Antwerpen: Pax Christi Vlaanderen.
  • De Weerd, G., (2007) Geweld in de media: beeldopvoeding. In: Game over! Onder red. van Pleysier S., KULAK-uitgave. Kortrijk: IPSOC
  • De Weerd,G. (2009) Geweld slaat nergens op! Themanummer: Geweld op school. Tijdschrift Impuls: Antwerpen.
  • De Weerd, G. (2009) Begeleidingsbrochure voor leerkrachten bij het jeugdboek en de toneelvoorstelling ‘Getreinde Wanhoop’. Vredesvopvoeding. Antwerpen: Pax Christi Vlaanderen.
  • De Weerd, G. (2009) (Vrijwillige) legerdienst. december - De Gids op maatschappelijk gebied. Schaarbeek: ACW
  • De Weerd, G. (2010) Het leger wordt leger. Averbode: Blikopener
  • De Weerd, G., Lips, F. & Van der Woude, A. (2010). Conflictbeheersing op school. Conferentieverslag op het einde van een EU-project Peers of Romeo & Julia. Noordwijk: Landelijks Stichting tegen Zinloos Geweld, Amsterdam: U-pact & Antwerpen: Pax Christi Vlaanderen.
  • De Weerd, G. Lips, T., Tönis I. & Van der Woude, A. (2010) Peers of Romeo & Julia in de klas. VONK dec. Nr. 2, jg.40. Antwerpen: Vereniging Onderwijs Nederlands.
  • De Weerd, G. (2011) Zin om vrede te leren. Pesten op school, op de werkvloer of omgaan met geweld: hoe kunnen we conflicthantering trainen? Koerier-dossier nr. 1. Antwerpen: Pax Christi Vlaanderen.
  • Donche, V., (2009). Wetenschappelijke reflecties bij onderwijs- en opleidingsvraagstukken. Open leerpakket. Antwerpen: Universiteit Antwerpen.
  • Duquet, N., Glorieux I., Laurijssen I. & Van Dorsselaer Y. (2006). Wit krijt schrijft beter. Schoolloopbanen van allochtone jongeren in beeld. Antwerpen: Garant.
  • Field, A. (2005). Research Methods II: Factor Analysis on SPSS. Londen: Kings’ College
  • Fowler, F. & Cosenza, C. (2008). Writing Effective Questions. In de Leeuw, E.D., Hox, J.J. en Dillman, D.A., International Handbook of Survey Methodology. New York/London: Lawrence Erlbaum Associates.
  • Gegenfurtner, A., Veerlans, K., Festner, D. & Gruber, H. (2009). Integrative Literature Review: Motivation to Transfer Training. Human resource development Review. Maastricht: Sage publications
  • Goss-Mayr, H. & Hanssens, J. (2010). Jean Goss. Mystique et militant de la non-violence. Met inleiding van Adolfo Pérez Esquivel. Namen: Éditions Fidélité.
  • Haerens, L., Kirk, D., Cardon, G., De Bourdeaudhuij, I. & Vansteenkiste, M. (2010). Motivational profiles for secondary school physical education and its relationship to the adoption of a physically active lifestyle among university students. Publicatie in voorbereiding. Gent: post doctoral research Flemish Research Foundations.
  • Harris, I.M. (2004) Peace Education Theory. Uit: Journal of Peace Education, Vol. 1, No. 1, maart. Milwaukee: Taylor & Francis Ltd.
  • Harris, I.M. & De Weerd, G. (2010) Theorie van Vredeseducatie. Uit: Koerier-dossier, No. 1, januari. Antwerpen: Pax Christi Vlaanderen.
  • Holton, E. F. III (1996). The Flawed Four-level Evaluation Model. Human Resource Development Quaterly, vol. 7, no. 1, Spring. New York: Jossey-Bass Publishers
  • Johnson, D. & Johnson, R. (1991). Teaching students to be peacemakers. Edina, MN: Interaction Press.
  • Johnson, D. & Johnson, R. (1996). Conflict resolution and peer mediation programs in elementary and secondary schools: review of the research. Review of Educational research, 66, 459-507.
  • Jones, T. & Kmitta, D. (2000). Does it work: The case for conflict resolution education in our nation’s schools. Washington, DC: CREnet.
  • Kirkpatrick, D.L. (1994). Evaluating training programs: The four levels. San Francisco: Berrett-Koehler.
  • LeBlanc, P. (2002). Peace Works: A Program Evaluation Model. Miama: Barry University.
  • Loyens, S.M.M. & Gijbels, D. (2008). Understanding the effects of constructivist learning environments: Introducing a multi-directional approach. Instructional Science, 36, p.351-357.
  • Loyens, S.M.M. & Gijbels, D. (2009). Constructivist learning (environments) and how to avoid another tower of Babel: reply to Renkl. Instructional Science, 37, p.499-502.
  • Ministerie van Onderwijs & Vorming (2008). Startbanenproject Preventie. Het Jo-Jo project. Rechten en plichten van de preventiemedewerker. Efficiënt communiceren. Brussel: Ministerie van Onderwijs & Vorming.
  • Montessori, M. (1946/1974). Education for a new World. Thiruvanmiyur, India: Kalalshetra Press.
  • Orr, D. (1992). Ecological literacy: Education and transition to a postmodern world. Albany, NY: State University of New York Press.
  • Pham, T.P.N. (2010). Facilitating Training Transfer Effects. The case of MBA programs in Vietnam. Doctoraatproefschrift. Maastricht: University School of Business and Economics.
  • Phillips, J.J. (1995). Return On Investment – Beyond the four levels. In E.F. Holton III (Ed.), Academy of HRD 1995 Conference Proceedings.
  • Readon, B. (1997). Human rights as education for preace. In Andreapoulos, G.J. & Claude, R.P. (Eds.), Human rights education for the twenty-first century (pp.21-34). Philadelphia: University of Pennsylvania Press.
  • Renkl, A. (2009). Why constructivists should not talk about constructivist learning environments. A commentary on Loyens and Gijbels (2008). Instructional Science, p.495-498
  • Salomon, G. & Perkins, D.N. (1990). Rocky Roads to transfer: rethinking mechanisms of a neglected phenomenon. Educational Psychologist, 24, p. 113-142.
  • Simons, P.R.-J. (1990). Transfervermogen. Rede uitgesproken bij de aanvaarding van het ambt van gewoon hoogleraar in de interdisciplinaire onderwijskunde. Nijmegen: Katholieke Universiteit.
  • Smith, P.L. & Ragan, T.J., (2005) Instructional Design. New York: Wiley & Sons, Inc.
  • Taylor, K.A., Mesmer-Magnus, J. & Burns, T. M. (2008). Teaching the art of Negotiation: Improving Students’ Negotiating Confidence and Perceptions of Effectiveness. January/February, p.135-140, Journal of Education of Business. Birmingham: Heldref Publications.
  • Tripp, S. (1990). Instructional Systems design by Analogy. San Diego: EDRS
  • UNESCO (1995). VN-decennium programma: een cultuur van vrede en geweldloosheid voor alle kinderen van de wereld. New York – Parijs.
  • Van den Bossche, P., Segers, M., & Jansen, N., (2010). Transfer of training: the role of feedback in supportive social networks. International Journal of Training and Development 14:2, p. 81-94. Oxford: Blackwell Publishing Ltd.
  • Vriens, L.J.A. (1988). Pedagogiek tussen vrees en vrede. Een pedagogische theorie over vredesopvoeding. Proefschrift. Antwerpen: Internationale Vredesinformatiedienst & Utrecht: Leerstoelen Vredesopbouw Utrecht.