High heels, make-up and ... a gun: onderzoek naar de beeldvorming van vrouwelijke politieagenten in Vlaamse reality televisie op basis van een inhouds- en tekstuele analyse.

Shary Verdonck
Een onderzoek naar de beeldvorming van vrouwelijke politieagenten in de Vlaamse reality televisie op basis van een inhoud- en tekstuele analyse.

Badass vrouwelijke agenten in Vlaamse reality televisie

Iedereen kent wel politieagent Koen, de flauwe plezante uit De Buurtpolitie, één van de meest bekeken scripted reality reeksen in Vlaanderen. Maar kent iedereen Floor, Brigitte of Tineke en hoe zij zich gedragen in deze reeks? Brigitte, het moederkloekske, Tineke, de mannelijke vrouw in het korps of Floor, het poppemieke. Dit zijn enkele van de seksistische woorden die gebruikt worden om deze vrouwelijke agentes te omschrijven.

In 2013 waren 10.455 plaatsen binnen het politiekorps weggelegd voor vrouwen, hiervan zijn er 6.153 effectief agent, de rest is tewerkgesteld als CaLog of burgerpersoneel. Deze houden hen dus bezig met administratief en sociaal werk. Het glazen plafond, genderdiscriminatie, zwangerschapsdiscriminatie, allemaal termen waarmee veel vrouwen van tegenwoordig met te kampen krijgen binnen hun job. Als het dan nog vrouwen zijn die tewerkgesteld zijn in een mannenwereld worden deze termen nog eens groter. 

De eerste vrouwen die toegelaten werden in het politiekorps hielden zich bezig met jeugd- of sociale zaken. Taken waar ze hun communicatieve en bemoederende vaardigheden voor gebruiken, één van de meest stereotiepe beelden die er zijn van vrouwen. Daarom is ook het eerste wat ons te binnen schiet als we het hebben over vrouwen bij de politie ‘kunnen de vrouwen dat wel aan, al die agressie?’ 

Voor deze informatie wenden de leken onder ons zich naar de televisie. We hebben allemaal de neiging om de televisierealiteit als de echte realiteit aan te nemen. Wie zich wil ontspannen kijkt naar de duizenden politie dramareeksen, degene die zich eens als politieagent wil wanen kijkt naar de reality cop shows. De Recherche, De Buurtpolitie, Helden van hier: op interventie, Politie 24/7, zijn maar enkele voorbeelden. Na de aanslagen in 2016 ontplofte het televisiescherm van de reality reeksen in verband met politiediensten. We willen weten hoe ze de problematiek en criminaliteit aanpakken, maar wat veel mensen niet weten is dat reality televisie zich baseert op technieken die de realiteit vervormen. Dus hetgeen we zien in deze shows is opnieuw gemanipuleerd en is dus geen realiteit. Er is vaak een overrepresentatie van bruut geweld en zware gevallen, terwijl de meeste interventies banale zaken zijn. 

Wat we met zekerheid kunnen zeggen over de politiewereld is dat het een overwegend mannelijke job is. Het stoere imago, de wapens en zelfs het uniform met de das zijn mannelijke kenmerken, maar hoe zit het dan met de vrouwelijke agentes? En dan specifiek hoe worden deze voorgesteld naar het publiek?

Deze vrouwen willen hetzelfde behandeld worden dan hun mannelijke collega’s, bijgevolg willen ze dus ook op een goede manier gerepresenteerd worden. Ze willen niet als zwak behandeld worden of niet aangesproken worden op een seksistische manier. Deze zaken worden allemaal besproken in deze scriptie. De belangrijkste vragen die we ons allemaal weleens stellen is hoe de vrouwelijke agenten worden voorgesteld ten opzichte van de mannelijke en worden daarbij veel gebruik gemaakt van de bestaande vrouwelijke stereotypen? Dit zijn slechts enkele vragen die behandeld worden in deze scriptie.

Deze masterproef heeft zich toegespitst op drie Vlaamse reality cop shows, met ten eerste De Buurtpolitie, een reeks die draait rond een fictief politiebureau met fictieve personages maar met waargebeurde feiten. Als tweede kozen we voor het derde seizoen van De Recherche, dat rechercheurs en inspecteurs uit zone Gent en Genk in beeld brengt. Als laatste werd er voor de nieuwe reeks Politie 24/7 gekozen, dit werd begin 2018 uitgezonden op één. Deze gaf ons een exclusieve blik achter de schermen bij het politiekorps te Antwerpen. Op basis van cijfermaterialen werden er zowel aangename als onaangename resultaten bekomen.

Vrouwen worden als groep vaak genegeerd in de populaire cultuur, een fenomeen wat we symbolic annihilation noemen. Omdat het nodig is dat de politie serieus wordt genomen, is het ook nodig dat deze goed worden voorgesteld op de televisie, hierdoor wordt onze gedachtegang over mensen immers uitgebreid. Als het aankomt op een representatie van een persoon willen we allemaal zo goed mogelijk uit de bus komen.

Bibliografie

ARTIKELS

Acker, J. (1990). Hierarchies, jobs, bodies: a theory of gendered organizations. Gender & society, 4(2): 139-158. 

Allen, K., Mendick, H. (2012). Keeping it real? Social class, young people and ‘authenticity’ in reality TV.Sociology, 47(3): 460-476.

Balkin, J. (1988). Why policemen don’t like policewomen. Journal of police science and administration, 16: 29-38. 

Battaglio S. (1991). A bigger dose of reality: networks cut costs with more shows about police work, rescue mission. Adweek:18-19.

Cavender G., Bond-Maupin L., Jurik NC. (1999). The construction of gender in reality crime TV. Gender & Society, 13(5):643-663.    

Chong, J. (2005). Biological and social construction of gender differences and similarities: a psychological perspective. The review of communication, 5(4): 269-271. 

Collins, R. (2011). Content analysis of gender roles in media: where are we now and where should we go? Sex roles, 64:290-298. 

Coltrane S., Adams M. (1997).Work-family imagery and gender stereotypes. Television and the reproduction of difference.Journal of vocational behavior, 50:323-347. 

Cotter, D., Hermsen J., Ovadia, S., Vanneman R. (2001). The glass ceiling effect. Social forces, 80(2): 655-681. 

Cox N. (2009). Kicking ass with lip gloss: mediating gender on TLC’s Police Women of Broward County.Critical studies in media communication, 29(2):149-163. 

Coy, M., Wakeling, J., Garner, M. (2011). Selling sex sells: representations of prostitution and the sex industry in sexualised popular culture as symbolic violence. Women’s studies international forum, 34(5): 441-448. 

Dallesasse, S., Kluck A. (2013). Reality television and the muscular male ideal. Body image, 10:309-315. 

Eschholz S., Blackwell B., Gertz M., Chiricos T. (2002). Race and attitudes toward the police. Assessing the effects of watching reality police programs.Journal of criminal justice, 30:327-341. 

Fishman J. (1999). The populace and the police: Models of social control in reality-based crime television.Critical studies in Mass communication, 16:268-288.    

Fredrickson, B., Roberts, TA. (1997). Objectification theory: toward understanding women’s lived experiences and mental health risks. Psychology of women quarterly, 21(2): 173-206. 

Fritsch, E., Caeti, T., Tobolowsky, PM., Taylor, RW. (2004). Police referrals of crime victims to compensation sources: an empirical analysis of attitudinal and structural impediments. Police quarterly, 7: 372-393. 

Galdi, S., Maass., A., Cadinu, M. (2013). Objectifying media: their effect on gendere role norms and sexual harassment of women. Psychology of women quarterly, 38(3): 398-413. 

Garcia, V. (2003). Difference in the police department: women, policing and doing gender. Journal of contemporary criminal justice, 19(3): 330-344. 

Gerbner, G., Gross, L. (1976). Living with television: the violence profile. Journal of communication, 26(2): 172-199. 

Gonzalez A., Cavender G. (2016). Tough on the outside, mom on the inside: the social construction of policewomen on reality television.Journal of criminal justice and popular culture, 18(1):132-149. 

Huey, L., Broll, R. (2011). All it takes is one TV show to ruin it: a police perspective on police-media relations in the era of expanding prime time crime markets. Policing and society, 22(4): 384-396.

Kilborn, R. (1994). How real can you get? Recent developments in reality television. European journal of communications, 9: 421-439. 

Kilborn, R. (2008). Playing the reality card: factual TV programming for a new broadcasting age. ZAA, 56.2: 143-151. 

Lyness, KS., Judiesch, MK. (2014). Gender egalitarianism and work-life balance for managers: multisource perspectives in 36 countries. Applied psychology, 63(1): 96-129.

Maddock, S., Parkin, D. (1993). Gender cultures: Women’s choices and strategies at work. Women in management review, 8: 3-10. 

Martin, S. (1990). The effectiveness of affirmative action: the case of women in policing.Justice quarterly, 8: 489-504. 

Monk-Turner E., Martinez H., Holbrook J., Harvey N. (2007). Are reality tv crime shows continuing to perpetuate crime myths?Internet Journal of criminology.

Mulvey L. (1975). Visual pleasure and narrative cinema. Screen, 16(3):6-18.

Nabi R. Biely E. Morgan S., Stitt C. (2003). Reality-bases television programming and the psychology of its appeal. Media psychology, 5:303-330. 

Oliver MB. (1994). Portrayals of crime, race and aggression in “reality-based” police shows: A content analysis. Journal of Broadcasting & Electronic Media,38(2):179-192. 

Oliver M.B., Blake Armstrong G. (1995). Predictors of viewing and enjoyment of reality-based and fictional crime shows.J&MC Quarterly, 72(3):559-570.  

Prosise O.T., Johnson A. (2004). Law enforcement and crime on Cops and World’s Wildest Police Videos: Anecdotal form and the justification of racial profiling. Western Journal of Communication, 68(1):72-91. 

Rabe-Hemp, C., Schuck, A. (2007). Violence against police officers: are female officers at greater risk? Police quarterly, 10(4): 411-428.

Rabe-Hemp, C. (2008). Survival in an ‘all-boys’ club: policewoman and their fight for acceptance. Policing: an international journal of police strategies & management, 31(2): 251-270. 

Rabe-Hemp C. (2008). Female officers and the ethic of care: does officer gender impact police behavior?Journal of criminal justice, 36:426-434. 

Rabe-Hemp C. (2011). Female forces: beauty, brains and a badge. Feminist criminology, 6(2):132-155. 

Reiss S., Wiltz J. (2004). Why people watch reality TV.Media psychology,6:363-378. 

Reiss, S. (2004). Multifaceted nature of intrinsic motivation: the theory of 16 basic desires. Review of general psychology, 8(3): 179-193. 

Seklecki, R., Paynich, R. (2007). A national survey of female police officers: an overview of findings. Police, practice and research, 8(1): 17-30. 

Stiernfeldt F., Jakobsson P. (2017). Watching reality from a distance: class, genre and reality television. Media culture and society, 39(5):697-714.   

Taylor, SE., Klein, LC., Lewis, B., Gruenewald TL., Gurung R., Updegraff JA. (2000). Biobehavioral responses to stress in females: tend-and-befriend, not fight-or-flight. Psychological review, 107: 411-429. 

Tsay-Vogel M., Krakowiak KM. (2015). Exploring viewers’ responses to nine reality TV subgenres. Psychology of popular media culture, 15:1-13 

Trevino, LJ., Gomez-Meija, L., Balkin, D. Mixon F Jr. (2015). Meritocracies or masculinities? The differential allocation of named professorships by gender in the academy. Journal of management, 44(3): 972-1000. 

Wilson F., Blackburn A. (2014). The depiction of female municipal police officers in the first four decades of the core cop film genre: ‘it’s a man’s world’. Women & criminal justice, 24(2): 83-105. 

Zimmerman, DH., West, C. (1987). Doing gender. Gender & society, 1(2): 125-151. 

BOEKEN

Belknap J. (2001). The invisible woman. Belmont, CA: Wadsworth. 

Biltereyst, D, Van Bauwel, S., Meers, P. (2000). Realiteit en fictie: twee maal hetzelfde?,Brussel: Koning Boudewijnstichting, 85p. 

Biltereyst, D., Soberon, L. (2016). Formatting reality: on reality television as a format, a genre and a meta-genre. In Aveyard K., Moran A., Jensen, P.(Red.), New patterns in global television formats(p 47-62).

Breakwell, GM. (2014). Identity process theory: clarifications and elaborations. In Jaspal, R, Breakwell, GM. Identity process theory: identity, social action and social change(p 20-39).  Cambridge: Cambridge university press. 

Butler, J. (1990). Gender trouble, feminist theory and psychoanalytic discourse. In Nicholson, L., Feminism/postmodernism, p 324-341. New York: Routledge. 

Cavender, G., Fishman, M. (1998). Television reality crime programs: context and history. In Entertaining crime: television reality programs, (p 1-19). New York: De Gruyter. 

Connell, RW. (1987). Gender and power: society, the person and sexual politics. Cambridge: Polity in samenwerking met Blackwall. 

Connell, RW. (2002). Gender. Cambridge, UK: Cambridge University Press. 

Crawford, M. (2001). Gender and language. In Unger, RK (Red.), Handbook of the psychology of women and gender, (p 228-244). New York: Wiley. 

D’Acci, J. (2004). Television, representation and gender. In Allen, C., Hills, A. (Red.) The television studies reader, (p 373-389). London: Routledge. 

Gray, J. (2008). Keeping it real: reality and representation. In Television entertainment, (p 102-131). New York: Routledge. 

Hall, S. (2001). Encoding/decoding. In Durham, MG., Kellner, D.(Red.), Media and cultural studies: keyworks, (p 163-174). Malden: Blackwell publishing. 

Huizingh, E. (2014). Inleiding SPSS 22: voor IBM SPSS statistics. Den Haag: BIM media.

Kanter, RM. (1975). Women and the structure of organizations: explorations in theory and behaviour. In Kanter, RM., Millman, M., Another voice, p 34-68. New York: Doubleday. 

Kappeler VE., Blumberg M., Potter GW. (1996). The mythology of crime and criminal justice. Waveland press Inc. 

Martin, S., Jurik, N. (1996). Doing justice, doing gender. Thousand Oaks: Sage publications. 

Miller, C., Smith, K. (1980). Seeing women and girls as people. In The handbook of non-sexist writing, (p 80-99). Lincoln: iUniverse.com incorporated. 

Miller S. (1999). Gender and community policing: walking the talkNortheastern press: Boston. 

Moore, DS., McCabe, GP. (2006). Statistiek in de praktijk. Den Haag: Academic service. 

Nichols, B. (1994). Blurred boundaries: question of meaning in contemporary culture. In At the limits of reality (TV), (p 43-63). Indianapolis: Indiana University Press. 

Raney A. (2004). The psychology of disposition-based theories of media enjoyment, in Psychology of entertainment. NY: Routledge, Chapter 9:137-150. 

Roose, H., Meuleman, B. (2015). Niet-reactief onderzoek en secundaire data-analyse. In Methodologie van de sociale wetenschappen, p 265-285. Gent: Academia Press. 

Smith, D., Gray, J. (1985). Police and people of London. London: The policy studies institute. 

Stanko, E. (1985). Intimate intrusions: women’s experience of male violence. London: Unwin Hyman.

Van Bauwel, S., Carpentier, N. (2010). Trans-reality Tv as a site of contingent reality. In Trans-Reality television: the transgression of reality, genre, politics and audience, (p 1-20). Plymouth: Lexington Books. 

Van Bauwel, S., Krijnen, T. (2015). Gender and media: representing, producing, consuming. New York: Routledge. 

Young, M. (1991).An inside job: policing and police culture in Britain. Oxford: Clarendon Press. 

Zillmann D. (1991). Empathy: affect from bearing witness to the emotions of others, in Responding to the screen: reception and reaction processes. Hillsdale, NJ: Lawrence Erlbaum,chapter 6: 135-167. 

CURSUSSEN

Biltereyst, D., Soberon, L. (2017). Film-en televisieanalyse(Cursus). Gent: Universiteit Gent. 

De Dobbelaer, R. (2017). Inhoudsanalyse(Cursus). Gent: Universiteit Gent. 

Gastles Stefaan Van Den Abbeele, SBS. In Van Bauwel, S. Televisiestudies(Cursus), Gent: Universiteit Gent.

Lievens, J. (2016). Statistiek(Cursus). Gent: Universiteit Gent. 

Ponnet, K. (2016). Communicatiewetenschappelijk onderzoek I(Cursus). Gent: Universiteit Gent. 

INTERNET

Centrum Voor Informatie Over De Media (Website). Geraadpleegd op 23 februari 2018, 13 maart 2018 en 25 april 2018 via http://www.cim.be/nl

Brown J. (2015). From cult of masculinity to smart macho: gender perspectives on police occupational culture. Police occupational culture, published online; 205-226. 

Ellemers N. (2017). Gender stereotypes. Annual review of psychology, Published online, 19.1-19.24, geraadpleegd op https://doi.org/10.1146/annurev-psych-122216-011719.

FBI statistics(Website). Geraadpleegd op 23 februari 2018 via https://ucr.fbi.gov

Kingsley, K., Lynott, F. (2016). A mindful classroom. Mindfulness in practice, published online, geraadpleegd op https://doi.org/10/.1007/s12671-016-0641-6

MVO. (2018, 9 april). De buurtpolitie krijgt derde film (en tweede strip) dankzij groot succes.Het Laatste Nieuws. Geraadpleegd op 14 april 2018 via https://www.hln.be/showbizz/film/-de-buurtpolitie-krijgt-derde-film-en-…

Politie statistieken(Website). Geraadpleegd op 13 maart 2018 via http://www.stat.policefederale.be/index-nl.html

Schuck, A., Rabe-Hemp C. (2014). Citizen complaints and gender diversity in police organisations. Policing and society: an international journal of research and policy, published online, geraadpleegd op http://dx.doi.org/10.1080/10439463.2014.989161

See Jane(Website). Geraadpleegd op 13 maart 2018 via https://seejane.org

Tollenaere, R. (2015, 13 november). De recherche komt terug: dit soort televisie kan alleen maar in Gent.Het Nieuwsblad. Geraadpleegd op 14 april 2018 via https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20151112_01968062

TVPG. (2016, 15 april). Gentse politie genomineerd voor award. Het Laatste Nieuws. Geraadpleegd op 14 april 2018 via https://www.hln.be/regio/gent/gentse-politie-genomineerd-voor-award~a5f…

Veeckmans, W. (2017, 23 augustus). De buurtpolitie krijgt een spin-off …en het doelpubliek zal je verrassen. Newsmonkey. Geraadpleegd op 14 april 2018 via http://newsmonkey.be/article/81469

Womenpol(Website). Geraadpleegd op 20 november 2017 via http://nederlands.womenpol.be

MASTERPROEF

Payne, HM. (2016). Really damn sexist: a discourse analysis of the language used to portray gender inequality within reality television(Masterproef). Manchester: Manchester metropolitan university. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Universiteit of Hogeschool
Communicatiewetenschappen: film- en televisiestudies
Publicatiejaar
2018
Promotor(en)
Prof. Dr. Daniël Biltereyst