Socio-psychological barriers and bridges to peace: political discourse analysis of the Israeli and Palestinian speeches to the United Nations General Assembly between 1988 and 2016

Eveline Nieuwveld
De scriptie analyseert het gebruik van het woord vrede in de toespraken van Israëlische en Palestijnse leiders aan de Verenigde Naties tussen 1988 en 2016.

Onrechtvaardige vrede of onrechtvaardigheid zonder vrede?

‘[The Israeli-Palestinian conflict] is the oldest on the United Nations agenda.’ – Yasser Arafat, 1988

 

‘The long history of the Israeli-Palestinian conflict and the inability to resolve it peacefully, in spite of the numerous bilateral attempts and third-party interventions, imply that this conflict is vicious, stubborn, and resistant to such efforts.’ – Halperin, Oren and Bar-Tal, 2010

 

‘Hope […] requires the search for new ideas and thus is based on creativity and flexibility.’ – Bar-Tal, 2001

 

Nieuwe ideeën voor het ‘oude’ conflict zijn hard nodig. Onderzoek die Israëlisch en Palestijns gebruik van het woord ‘vrede’ in politieke toespraken vergelijkt is vrijwel onbestaand. In mijn thesis kaart ik dit onderzoeks-gebrek aan door het taalgebruik van Israëlische en Palestijnse leiders aan de Verenigde Naties tussen 1988 en 2016 te vergelijken. De focus van het onderzoek is niet normatief maar pragmatisch: welk taalgebruik kan een brug vormen naar vrede?

 

Er blijkt geen hoop te zijn op een vreedzame oplossing van het Israëlisch-Palestijnse conflict. Althans, meer dan driekwart van de Joodse Israëli’s en meer dan de helft van de Arabische Israëli’s geloven niet dat de vredesonderhandelingen tussen Israëlische en Palestijnse leiders in de komende jaren tot vrede zullen leiden. Deze wanhoop versterkt absolute waarden die beide partijen nog verder uit elkaar drijft zoals rechtvaardigheid, eerlijkheid en gelijkheid. De absolute waarden maken het voor beide partijen bijna onmogelijk om concessies te doen, risico’s te nemen of tot een compromis te komen.

 

Academische literatuur stelt dat het voortdurende conflict tussen de Israëli’s en Palestijnen voor een groot deel toegeschreven kan worden aan absolute waarden die socio-psychologische barrières vormen tegen een vreedzame oplossing van het conflict. Woorden als socio-psychologische barrières lijken wellicht zo onhandelbaar als het conflict zelf, maar simpel gezegd zorgen absolute waarden voor een (psychologische) muur waarachter vrede volledig verdwijnt en onzichtbaar wordt.     

 

Waarom wordt die muur dan niet gewoon afgebroken?

Helaas is dit niet zo simpel...

 

Socio-psychologische barrières worden voortgebracht, ondersteund en versterkt door functionele maatschappelijke overtuigingen. Met functionele maatschappelijke overtuigingen wordt er niet meer bedoeld dan dat deze nodig zijn voor een samenleving die in conflict leeft om zich door langdurige ontbering en stressvolle situaties heen te slaan. Deze functionele maatschappelijke overtuigingen worden gedeeld door de mensen in de samenleving om betekenis te kunnen geven aan de wereld om hen heen en zichzelf. Vaak is de realiteit echter dat deze mensen in een situatie verkeren die voorbij begrip gaat en uitzichtloos lijkt te zijn. De overtuigingen hebben dus een belangrijke functie voor de samenleving in conflict, maar vormen tegelijkertijd een barrière tot een vreedzame oplossing.

 

Hoe bouw je een psychologische muur?

Door het woord ‘vrede’ te koppelen aan absolute waarden zoals eerlijke vrede of rechtvaardige vrede bouwt men bijvoorbeeld een psychologische muur. Rechtvaardige vrede suggereert dat vrede op zichzelf niet rechtvaardig is en dat er zoiets bestaat als onrechtvaardige vrede. Echter, onrechtvaardige vrede bestaat niet, vrede is immers per definitie rechtvaardig. Taalgebruik als ‘onrechtvaardige vrede’ vormt een barrière voor een vreedzame oplossing omdat men een vreedzame oplossing af kan wijzen door het als onrechtvaardig te bestempelen. Tegelijkertijd wordt dan de afwezigheid van vrede niet als onrechtvaardiger ervaren.

 

Vrede ondermijnende metaforen

Het is om deze reden dat bepaalde metaforen in combinatie met het woord ‘vrede’ als vrede ondermijnend beschouwd worden. Diverse analyses toonden reeds aan dat Israëlische leiders in hun toespraken dikwijls gebruik maken van vrede ondermijnende metaforen. Echter, metaforen kunnen ook gebruikt worden door rivalen om juist tot verzoening te komen. Metaforen vormen dan geen barrière tot vrede maar een brug.

 

Vrede ondersteunende metaforen

Het is natuurlijk niet zo dat het gebruik van metaforen bepaalt of een vreedzame oplossing tot stand komt of niet. Het tot stand komen van vrede is een zeer complex fenomeen waarbij veel verschillende factoren een invloed kunnen uitoefenen. Maar het is wel zo dat ons taalgebruik en de toepassing van metaforen niet enkel bepaald worden door de samenleving waarin we leven, maar dat taal en metafoor gebruik ook actief vormgeven aan de samenleving waarin we leven. Het is daarom van belang dat taalgebruik in overweging wordt genomen wanneer men factoren voor vrede onderzoekt.

 

Bestaand onderzoek

De analyse van taalgebruik met betrekking tot onderzoek naar vrede is een relatief nieuw onderzoeksveld. Desalniettemin is er reeds literatuur beschikbaar die de Israëlische zijde van het conflict onderzocht heeft door toespraken van Israëlische leiders te analyseren. Deze literatuur suggereert dat sommige vrede onderdrukkende metaforen typisch Israëlisch zijn en nauw verbonden zijn met de Israëlisch cultuur en geschiedenis.

 

Onderzoek die Israëlisch en Palestijns gebruik van het woord ‘vrede’ in politieke toespraken vergelijkt is vrijwel onbestaand. In mijn thesis kaart ik dit onderzoeks-gebrek aan door het taalgebruik van Israëlisch en Palestijnse leiders aan de Verenigde Naties tussen 1988 en 2016 te vergelijken.

 

Vrede als rode draad in de speeches

Mijn analyse toont aan dat bijna iedere zesde zin in de toespraken van Israëlische en Palestijnse leiders aan de Verenigde Naties het woord vrede bevat. Maar zoals eerder besproken, het gebruik van het woord vrede is niet altijd ondersteunend voor een vreedzame oplossing. Het woord vrede werd in de toespraken door de leiders dikwijls gekoppeld met woorden als rechtvaardigheid, veiligheid en vrijheid. In de literatuur worden rechtvaardige vrede en veiligheid en vrede beschouwd als typisch Israëlische koppelwoorden met vrede.

Percentage of sentences containing ‘secure’ or 'security compared to all sentences in the speeches to the UNGA by Israeli and Palestinian leaders between 1988 and 2016

 

Percentage of sentences containing 'justice' compared to all sentences in the speeches to the UNGA by Israeli and Palestinian leaders between 1988 and 2016

 

Mijn onderzoek toont dat zowel Israëlische als Palestijnse leiders vrede ondermijnende en ondersteunende metaforen gebruiken. Maar in tegenstelling tot reeds bestaande bevindingen, vrede ondermijnende koppelwoorden als rechtvaardige en veilige vrede werden werden bijna dubbel zo vaak of nog veel vaker gebruikt door de Palestijnse leiders. Dit suggereert dat deze koppelwoorden niet typisch Israëlisch zijn.

 

Vrede ondersteunende metaforen werden ook gevonden in mijn analyse. Palestijnse leiders spraken bijvoorbeeld over het bouwen van bruggen voor vrede tussen de beide partijen en Israëlische leiders pleitten voor het samenzitten en luisteren naar elkaar voor vrede.

 

Er is meer onderzoek nodig om de rol van metaforen in het vredesproces beter te begrijpen en wellicht deze kennis in te kunnen zetten om vredesprocessen te kunnen versnellen. Toch kunnen we al wel bewust pleiten voor vrede in plaats van onrechtvaardigheid!

 

 

Bibliografie

Bibliography

 

Agar, M. (1996). LINGUISTIC PEACE WORK. Peace & Change, 21(4), 424-437. doi:10.1111/j.1468-0130.1996.tb00281.x

Allan, P. & Keller, A. (2006). What is a just peace? Oxford, New York: Oxford University Press.

Auerbach, Y. (2010). National Narratives in a Conflict of Identity. In Y. Bar-Siman-Tov (Ed.), Barriers to peace in the Israeli-Palestinian Conflict (pp. 99-134). Jerusalem: Jerusalem Institute or Israel Studies.

Bakhtin, M. M. & Holquist, M. (1981). The dialogic imagination: four essays. Austin: University of Texas Press.

Bar-Siman-Tov, Y. (2010). Barriers to peace in the Israeli-Palestinian Conflict. Jerusalem: Jerusalem Institute or Israel Studies.

Bar-Tal, D. (1998). The rocky road toward peace: beliefs on conflict in Israeli textbooks. Journal of Peace Research, 35(6), 723-742.

Bar-Tal, D. (2014). Collective Memory as Social Representations. Papers on Social Representation, 23(5), 1-26.

Bar-Tal, D., & Halperin, E. (2013). The nature of socio-psychological barriers to peaceful conflict resolution and ways to overcome them. Conflict & Communication Online, 12(2), 1-16.

Bar-Tal, D., Halperin, E., Sharvit, K., & Zafran, A. (2012). Ethos of Conflict: The Concept and Its Measurement. Journal of Peace Psychology, 18(1), 40-61.

Bar-Tal, D., & Teichman, Y. (2005). Stereotypes and Prejudice in Conflict: Representations of Arabs in Israeli Jewish Society. Cambridge: Cambridge University Press.

Baukhol, I. (2015). Security and Fear in Israeli and Palestinian Conflict Narratives A Social-Psychological Study. (Master thesis), University of Gothenburg.  

Beilin, Y. (2006). Just Peace: A Dangerous Objective. In P. Allan & A. Keller (Eds.), What is a just peace? (pp. 130-148). Oxford, New York: Oxford University Press.

Biletzki, A. (2007). The language-games of peace. In C. Webel & J. Galtung (Eds.), Handbook of Peace and Conflict Studies (pp. 345-354). New York: Routledge.

Bishop, C. M. (2006). Pattern Recognition and Machine Learning. Springer.

Bowen, J. (2014). Israel and the Palestinians: A conflict viewed through olives. BBC online. Retrieved from http://www.bbc.com/news/world-middle-east-30290052

Bryman, A. (2012). Social research methods. Oxford, New York: Oxford University Press.

Bullock, J. G. (2011). Elite Influence on Public Opinion in an Informed Electorate. American Political Science Review, 105(3), 496-515.

Cameron, L. (1999). Identifying and describing metaphor in spoken discourse data. In G. Low & L. Cameron (Eds.), Researching and applying metaphor (pp. 105-134). Cambridge: Cambridge University Press.

Cameron, L. (2003). Metaphor in educational discourse. London; New York: Continuum.

Cameron, L. (2007). Patterns of metaphor use in reconciliation talk. Discourse & Society, 18(2), 197-222.

Cameron, L. (2012). Metaphor in spoken discourse. In J. P. Gee & M. Handford (Eds.), The Routledge handbook of discourse analysis (pp. 342-355). London, New York: Routledge.

Cameron, L., Maslen, R., Todd, Z., Maule, J., Stratton, P., & Stanley, N. (2009). The Discourse Dynamics Approach to Metaphor and Metaphor-Led Discourse Analysis. Metaphor and Symbol, 24(2), 63-89.

Cameron, L., & Stelma, J. (2004). Metaphor clusters in discourse. Journal of Applied Linguistics, 1(2), 107-136.

Chouliaraki, L. (2008). Discourse Analysis. In T. Bennett & J. Frow (Eds.), The Sage handbook of cultural analysis. Los Angeles: Sage.

Cobb, S. (1994). A Critique of Critical Discourse Analysis: Deconstructing and Reconstructing the Role of Intention. Communication Theory, 4(2), 132-152.

Darby, J., & MacGinty, R. (Eds.). (2003). Contemporary peacemaking: conflict, violence and peace processes. New York: Palgrave Macmillan.

Eisenberg, L. Z., & Caplan, N. (2010). Negotiating Arab-Israeli Peace: Patterns, Problems, Possibilities. Bloomington: Indiana University Press.

Fairclough, N. (1995). Critical discourse analysis: the critical study of language. London, New York: Longman.

Fairclough, N., & Fairclough, I. (2012). Political discourse analysis. New York: Routledge.

Foucault, M., & Gordon, C. (1980). Power/knowledge: selected interviews and other writings, 1972-1977. New York: Pantheon Books.

Galtung, J. (1969). Violence, Peace, and Peace Research. Journal of Peace Research, 6(3), 167-191.

Galtung, J. (1996). Peace by peaceful means peace and conflict, development and civilization. London: Sage Publications.

Gavriely‐Nuri, D. (2009). Friendly fire: war‐normalizing metaphors in the Israeli political discourse. Journal of Peace Education, 6(2), 153-169. doi:10.1080/17400200903090252

Gavriely-Nuri, D. (2010a). The idiosyncratic language of Israeli peace: A Cultural Approach to Critical Discourse Analysis (CCDA). Discourse & Society, 21(5), 565-585.

Gavriely-Nuri, D. (2010b). If both opponents extend hands in peace; Why don't they meet? Mythic metaphors and cultural codes in the Israeli peace discourse. Journal of Language and Politics, 9(3), 449-468.

Gavriely-Nuri, D. (2010c). Saying “War,” Thinking “Victory”—The Mythmaking Surrounding Israel's 1967 Victory. Israel Studies, 15(1), 95-114.

Gavriely-Nuri, D. (2012a). Cultural approach to CDA. Critical Discourse Studies, 9(1), 77-85. doi:10.1080/17405904.2011.636484

Gavriely-Nuri, D. (2012b). Cultural codes and military ethics: The case of the Israeli POWs. Journal of Multicultural Discourses, 7(3), 213-226. doi:10.1080/17447143.2012.711333

Gavriely-Nuri, D. (2014a). Collective memory as a metaphor: The case of speeches by Israeli prime ministers 2001–2009. Memory Studies, 7(1), 46-60. doi:10.1177/1750698013497953

Gavriely-Nuri, D. (2014b). ‘TALKING PEACE – GOING TO WAR’: Peace in the service of the Israeli just war rhetoric. Critical Discourse Studies, 11(1), 1-18. doi:10.1080/17405904.2013.835979

Gavriely-Nuri, D. (2015). Israeli peace discourse: a cultural approach to CDA. Philadelphia: John Benjamins Publishing Company.

Gavriely-Nuri, D. (2016). The outbreak of peace in Israeli children's periodicals, 1977–1979. Journal of Multicultural Discourses, 11(2), 214-228. doi:10.1080/17447143.2016.1153643

Giddens, A. (1981). A contemporary critique of historical materialism (Vol. 1). London: Macmillan.

Haidar, A., & Zureik, E. (1987). The Palestinians Seen Through the Israeli Cultural Paradigm. Journal of Palestine Studies, 16(3), 68-86. doi:10.2307/2536790

Halliday, M. A. K. (1992). New Ways of Meaning: A Challenge to Applied Linguistics. In M. Putz (Ed.), Thirty years of linguistic evolution: studies in honour of Rene Dirven on the occasion of his sixtieth birthday. Philadelphia: John Benjamins Publishing Company.

Halperin, E., Oren, N., & Bar-Tal, D. (2010). Socio-Psychological Barriers to Resolving the Israeli-Palestinian Conflict: An Analysis of Jewish Israeli Society. In Y. Bar-Siman-Tov (Ed.), Barriers to peace in the Israeli-Palestinian Conflict (pp. 28-57). Jerusalem: Jerusalem Institute or Israel Studies.

Halperin, E., & Sharvit, K. (2015). The social psychology of intractable conflict: celebrating the legacy of Daniel Bar-Tal. (Vol. 1). Cham: Springer.

Hansel. (2010). Barriers to peace in the Israeli-Palestinian Conflict. Jerusalem: Jerusalem Institute or Israel Studies.

Hoffmann, J., & Hawkins, V. (2015). Communication and peace: mapping an emerging field. London, New York: Routledge.

IEP. (2015a). Global Peace Index 2015. Retrieved from Institute for Economics and Peace: http://economicsandpeace.org/reports/

IEP. (2015b). Positive Peace Index 2015. Retrieved from Institute for Economics and Peace: http://economicsandpeace.org/reports/

Jacobs, K. (2010). In M. Walter (Ed.), Social research methods. Melbourne: Oxford University Press.

Jawad, S. A. (2006). The Arab and Palestinian Narratives of the 1948 War In R. I. Rotberg (Ed.), Israeli and Palestinian narratives of conflict: history's double helix (pp. 72-114). Bloomington: Indiana University Press.

Lakoff, G., & Johnson, M. (1980). Metaphors we live by. Chicago: University of Chicago Press.

Lazar, A., & Lazar, M. M. (2004). The Discourse of the New World Order: 'Out-Casting' the Double Face of Threat. Discourse & Society, 15(2/3), 223-242.

Low, G. (1999). Validating metaphor research projects. In G. Low & L. Cameron (Eds.), Researching and applying metaphor (pp. 48-68). Cambridge: Cambridge University Press.

Mededovic, J., & Petrovic, B. D. (2013). Predictors of party evaluation in post-conflict society - the case of serbia. Psihologija, 46(1), 27-43. doi:10.2298/PSI1301027M

Meyers, C. L. (2005). Exodus. Cambridge, New York: Cambridge University Press.

Nasie, M., Bar-Tal, D., Pliskin, R., Nahhas, E., & Halperin, E. (2014). Overcoming the barrier of narrative adherence in conflicts through awareness of the psychological bias of naive realism. Personality & social psychology bulletin, 40(11), 1543-1556. doi:10.1177/0146167214551153

Palestinian Observer. (1992). Israel's Obsession With "Security" Is the Principal Obstacle to Peace. Retrieved from http://www.wrmea.org/1992-november/israel-s-obsession-with-security-is-…

Pragglejaz Group. (2007). MIP: A Method for Identifying Metaphorically Used Words in Discourse. Metaphor and Symbol, 22(1), 1-39.

Quinn, N. (1991). The Cultural Basis of Metaphor. In J. W. Fernandez (Ed.), Beyond metaphor: the theory of tropes in anthropology (pp. 56-93). Stanford, CA: Stanford University Press.

Reykowski, J. (2015). Intractable Conflicts—How can they be Solved? The Theory of Daniel Bar-Tal. In E. Halperin & K. Sharvit (Eds.), The social psychology of intractable conflicts: celebrating the legacy of Daniel Bar-Tal. (Vol. 1). Cham: Springer.

Rosen, J. (1984). The P.L.O.'s indluential [sic] voice at the U.N. The New York Times. Retrieved from http://www.nytimes.com/1984/09/16/magazine/the-plo-s-indluential-voice-…

Said, E. (2006). A Method for Thinking about Just Peace. Oxford; New York: Oxford University Press.

Sakofsky, A. (2015). OPINION: Israel’s security obsession neglects its poverty problem. Jewish News Online. Retrieved from http://jewishnews.timesofisrael.com/opinion-5/

Schäffner, C., & Wenden, A. (1995). Language and peace. Aldershot, Hants, England; Brookfield, USA: Dartmouth.

Sherwood, H. (2013). Naftali Bennett interview: 'There won't be a Palestinian state within Israel'. The Guardian. Retrieved from https://www.theguardian.com/world/2013/jan/07/naftali-bennett-interview…

Shutova, E. (2015). Design and Evaluation of Metaphor Processing Systems. Computational Linguistics, 41(4), 579-623. doi:10.1162/COLI a 00233           

Sowula, T. (2015). Why Palestinian universities are looking abroad [Press release]. Retrieved from www.britishcouncil.org

Teltsch, K. (1975). Palestinian at the U.N. The New York Times. Retrieved from http://nyti.ms/1iJ5aO3

Tzoreff, Y. (2010). Barriers to Resolution of the Conflict with Israel – The Palestinian Perspective. In Y. Bar-Siman-Tov (Ed.), Barriers to peace in the Israeli-Palestinian Conflict (pp. 58-98). Jerusalem: Jerusalem Institute or Israel Studies.

Van Dijk, T. A. (1993). Principles of critical discourse analysis. Discourse & Society, 4(2), 249-283.

Van Dijk, T. A. (1997). Discourse as social interaction. London: SAGE.

Van Dijk, T. A. (1997). What is Political Discourse Analysis? In J. Blommaert & C. Bulcaen (Eds.), Political linguistics. Amsterdam: John Benjamins.

Van Dijk, T. A. (2005). War rhetoric of a little ally: Political implicatures and Aznar’s legitimatization of the war in Iraq. In L. Chouliaraki (Ed.), The soft power of war: Legitimacy and community in Iraq war discourses (pp. 65-91). Amsterdam, Philadelphia: John Benjamins Publishing Company.

Walker, G. B. (1990). Cultural Orientation of Argument International Disputes: Negotiating the Law of the Sea. In F. Korzenny & S. T. Toomey (Eds.), Communicating for Peace: Diplomacy and Negotiation (pp. 96–117). Newbury Park, CA: Sage Publications.

Webel, C., & Galtung, J. (Eds.). (2007). Handbook of Peace and Conflict Studies. New York: Routledge.

Wenden, A. L. (2003). Achieving a Comprehensive Peace: The Linguistic Factor. Peace & Change, 28(2), 169-201. doi:10.1111/1468-0130.00258

 

 

 

Universiteit of Hogeschool
Master of Science Sociology
Publicatiejaar
2016
Promotor(en)
Prof dr Walter Weyns
Kernwoorden