IS: warlords of state-builders?

Sam Nuel
Sinds 2014 slaagde IS er in om grote gebieden te veroveren in Irak en Syrië en er een bestuurscapaciteit
uit te bouwen, sommigen argumenteren dat IS zich hierbij transformeerde in een functionerende
staat. Dit onderzoek tracht via de wetenschappelijke
literatuur omtrent warlordism (vorm van bestuur door krijgsheren die een gebied controleren) en state-building (pogingen tot het opbouwen van een staat) na te gaan welke vormen het bestuur van IS aanneemt.

De Islamitische Staat en haar pogingen tot het opbouwen van een staat

 

Sinds 2014 slaagde IS er in om grote gebieden te veroveren in Irak en Syrië en er een bestuurscapaciteit
uit te bouwen.

Door IS gecontroleerd gebied op 10 september 2014

Sommigen argumenteren dat IS zich hierbij transformeerde in een functionerende
staat. Dit stuit op veel kritiek aangezien velen de groepering als niets meer zien dan een extremistische
terreurbeweging. Dit negeert veel van de dagelijkse realiteiten die zich afspelen in conflictgebieden.
Dit onderzoek probeert dergelijke tekortkomingen te overkomen en tracht via de wetenschappelijke
literatuur omtrent warlordism (vorm van bestuur door krijgsheren die een gebied controleren) en state-building (pogingen tot het opbouwen van een staat) na te gaan welke vormen het bestuur van IS aanneemt.
De behandelde literatuur toont aan hoe meer gesofisticeerde vormen van warlords mogelijk een soort
van ‘gedeeltelijke’ legitimiteit ontwikkelen en zichzelf transformeren in een proto-staat of een vorm
van rebel governance.

Bestuur in door VS gecontroleerd gebied
IS beantwoordt hierbij in belangrijke mate aan de kenmerken van warlordism maar de organisatie
toont net op het vlak van de legitimiteit een beweging weg van een vorm van warlordism aan. Er is dan
sprake van het ontwikkelen van een set van instituties, gebruiken en bewindspraktijken door
gewapende groeperingen om het sociale en politieke leven van burgers te reguleren. De legitimiteit
van IS heeft hierbij duidelijk de grens van pure militaire legitimiteit overschreden en de organisatie
maakt onderbouwde pogingen om ook een politieke legitimiteit te bestendigen onder de bevolking
van het door hen gecontroleerde gebied.

Verlies aan gebied door IS tussen januari 2015 en april 2017

Ter conclusie kan men stellen dat IS geslaagd is in het overgaan van een vorm van warlordism naar een
project van state-building. Ondanks dat men over enkele kenmerken van daadwerkelijk bestuur
beschikt, blijkt men toch niet in staat om dit project in stand te houden. Het best definieert men IS als
een religieuze terroristische organisatie die een rudimentaire vorm van rebel governance uitvoert.
Kortom, het is mogelijk om het project van IS als een vorm van state-building te zien.

Bibliografie

 

Abboud, S.N. (2016). Conflict, Governance, and Decentralized Authority in Syria. In Beck, M., Jung, D.,
& Seeberg, P. (Eds.), The Levant in Turmoil (pp. 57-77). New York: Palgrave Macmillan US.
Achcar, G. (2016). Morbid Symptoms: Relapse in the Arab Uprising. Redwood City: Stanford
University Press.
AIVD (2016). Leven bij ISIS, de mythe ontrafeld. Den Haag: Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst
Arango, T. (21 juli 2015). ISIS Transforming Into Functioning State That Uses Terror as Tool. New York
Times. Geraadpleegd op 08 oktober 2016 via
http://www.nytimes.com/2015/07/22/world/middleeast/isistransforming-int…
Arnoudt, R. (28 juni 2016). Wegen van Al Qaeda en Al Nusra scheiden. De Redactie. Geraadpleegd op
07 april 2017 via http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/buitenland/1.2724260
Bakke, K.M., O'Loughlin, J., Toal, G., & Ward, M. D. (2014). Convincing State‐Builders? Disaggregating
Internal Legitimacy in Abkhazia. International Studies Quarterly, 58(3), 591-607.
Belga (09 september 2016). Topman van voormalig Al-Nusra-front 'gedood bij Aleppo'. Knack.
Geraadpleegd op 13 februari 2017 via http://www.knack.be/nieuws/wereld/topman-van-voormaligal-nusra-front-ge…
Belga (19 januari 2017a). IS verloor vorig jaar bijna vierde van grondgebied. De Redactie. Geraadpleegd
op 15 februari 2017 via http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/buitenland/1.2869141
Belga (11 april 2017b). Terreurgroep IS controleert minder dan 7 procent van Irak. De Redactie.
Geraadpleegd op 11 april 2017 via http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/buitenland/1.2948304
Bilger, A. (2014). ISIS annual reports reveal a metrics-driven military command. Institute for the Study
of War, 22.
Bunzel, C. (2015). From Paper State to Caliphate: The Ideology of Islamic State. Washington, DC:
Brookings Institute.
Bruggeman, F. (09 oktober 2016). IS verloor "ruim kwart van grondgebied" in Syrië en Irak. De Redactie.
Geraadpleegd op 19 november 2016, via http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/buitenland/1.2788663
Caris, C.C., & Reynolds, S. (2014). ISIS governance in Syria. Middle East Security Report, 22, 4-41.
Cheterian, V. (2015). ISIS and the Killing Fields of the Middle East. Survival, 57(2), 105-118.
Cook, D. J., Mulrow, C. D., & Haynes, R. B. (1997). Systematic Reviews: Synthesis of Best
Evidence for Clinical Decisions. Annals of Internal Medicine, 126(5), 376-380.
Cronin, A.K. (2015). ISIS Is Not a Terrorist Group: Why Counterterrorism Won't Stop the Latest Jihadist
Threat. Foreign Affairs, 94(2), 87-98.
De Brabander, L. (2015). Gewelddadig jihadisme en het internationale schaakbord. In Loobuyk, P. (Ed.),
De Lokroep van IS. Syriëstrijders en (de)radicalisering (pp. 77-102). Kalmthout: Pelckmans.
II
De Greef, J. (06 april 2017). VS steunt "internationale actie om Assad weg krijgen". De Redactie.
Geraadpleegd op 07 april 2017 via
http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/buitenland/2.49328?eid=1.2944245
De Ridder, J. (1994). Van tekst naar informatie - Ontwikkeling en toepassing van een inhoudsanalyseinstrument. Den Haag: X.
De Schepper, D. (2015). Jihadisme! En nu? Op zoek naar een Belgische aanpak. (Masterproef,
Universiteit Gent, Gent, België).
Farwell, J. P. (2014). The media strategy of ISIS. Survival, 56(6), 49-55.
Ferenzi, S. (2016). Beyond Half-Measures: Influencing Syria’s Political Order through Non-State Proxies.
Small Wars Journal. Geraadpleegd via http://smallwarsjournal.com/jrnl/art/beyond-half-measuresinfluencing-sy…
Fernandez, A. M. (2015). Here to stay and growing: Combating ISIS propaganda networks. Washington,
DC: Brookings Institute.
Förster, T. (2015). Dialogue Direct: Rebel Governance and Civil Order in Northern Côte d’Ivoire. In
Arjona, A., Kasfir, N., & Mampilly, Z. (Eds.), Rebel Governance in Civil War (pp. 203-225). Cambridge:
Cambridge University Press.
Fromson, J., & Simon, S. (2015). ISIS: the dubious paradise of apocalypse now. Survival, 57(3), 7-56.
Flyvbjerg, B. (2006). Five misunderstandings about case-study research. Qualitative inquiry, 12(2), 219-
245.
Gambhir, H. K. (2014). Dabiq: The strategic messaging of the Islamic State. Institute for the Study of
War, 15.
Gerges, F.A. (2014). ISIS and the Third Wave of Jihadism. Current History, 113(767), 339-343.
Ghani, A., Lockhart, C., & Carnahan, M. (2005). Closing the sovereignty gap: an approach to statebuilding. London: Overseas Development Institute.
Gilsinan, K. (27 augustus 2014). The Many Ways to Map the Islamic ‘State. The Atlantic. Geraadpleegd
op 19 november 2016 via
http://www.lionelingram.com/562_The%20Many%20Ways%20to%20Map%20the...-%…-
%20The%20Atlantic.pdf
Giustozzi, A. (2003). Respectable warlords? The politics of state-building in post-Taleban Afghanistan.
(Crisis States Research Centre Working Paper No. 33). Geraadpleegd via LSE website:
http://eprints.lse.ac.uk/13311/
Giustozzi, A. (2005). The debate on warlordism: the importance of military legitimacy. (Crisis States
Research Centre Discussion Paper No. 13). Geraadpleegd via LSE website:
http://eprints.lse.ac.uk/13316/
Giustozzi, A. (2011). The art of coercion: the primitive accumulation and management of coercive
power. New York: Columbia University Press.
III
Glasziou, P., Irwig, L., Bain, C., & Colditz, G. (2001). Systematic reviews in health care : a practical
guide. Cambridge: Cambridge University Press.
Guéhenno, J.M. (2016). Destroying ISIS: 10 dos and dont’s. Geraadpleegd op 12 november 2016, via
https://www.weforum.org/agenda/2016/01/destroying-isis-10-dos-and-don-ts
Hallaj, O.A. (2015). The balance-sheet of conflict: criminal revenues and warlords in Syria. Oslo: NOREF.
Hirschfeld, K. (2015). Gangster States: Organized Crime, Kleptocracy and Political Collapse. New York:
Springer.
Ingram, H. J. (2015). The strategic logic of Islamic State information operations. Australian Journal of
International Affairs, 69(6), 729-752.
Jackson, R.H., & Rosberg, C. G. (1982). Why Africa's weak states persist: The empirical and the juridical
in statehood. World politics, 35(01), 1-24.
Kaldor, M. (2003). Global Civil Society: An Answer to War. Cambridge: Polity Press.
Kalyvas, S. (2001). “New” and “old” civil wars: a valid distinction?. World politics, 54(01), 99-118.
Kalyvas, S. (07 juli 2014). The Logic of Violence in the Islamic State’s War. The Washington Post, 7.
Geraadpleegd op 22 februari 2017, via http://www.washingtonpost.com/blogs/monkeycage/wp/2014/07/07/the-logic-…
Kalyvas, S. (2015). Is ISIS a Revolutionary Group and if Yes, What Are the Implications?. Perspectives on
Terrorism, 9(4), 42-47.Kaminski, J. (2015). Comparing Goals and Aspirations of National vs. Transnational IslamistMovements. In Poirson, T., & Oprisko, R. L. (Eds.), Caliphates and Islamic Global Politics (pp. 35-48).Bristol: E-International Relations.Kfir, I. (2014). Social Identity Group and Human (In) Security-The Case of Islamic State in Iraq and theLevant (ISIS). Syracuse: Syracuse University.Khalaf, R. (2015). Beyond Arms and Beards: Local Governance of ISIS in Syria. In Poirson, T., & Oprisko,R. L. (Eds.), Caliphates and Islamic Global Politics (pp. 57-67). Bristol: E-International Relations.Kisangani, E.F., & Pickering, J. (2014). Rebels, Rivals, and Post‐colonial State‐Building: IdentifyingBellicist Influences on State Extractive Capability. International Studies Quarterly, 58(1), 187-198.Lary, D. (1980). Warlord studies. Modern China, 6(4), 439-470.Lister, C.R. (2016). The Syrian Jihad: Al-Qaeda, the Islamic State and the Evolution of an Insurgency.OXford: Oxford University Press.Marten, K. (2007). Warlordism in comparative perspective. International Security, 31(3), 41-73.Marten, K. (2012). Warlords: Strong-arm brokers in weak states. London: Cornell University Press.McCants, W. (2015). The ISIS apocalypse: The history, strategy, and doomsday vision of the IslamicState. New York: Macmillan.IVMecham, Q. (5 februari 2015). How much of a state is the Islamic State?. The Washington Post.Geraadpleegd op 26 oktober 2016, via https://www.washingtonpost.com/news/monkeycage/wp/2015/02/05/how-much-o…, S., & Bukhari, M. (2014). Pakistan Taliban Splinter Group Vows Allegiance to Islamic State.Reuters. Geraadpleegd op 18 oktober 2016, via http://www.reuters.com/article/us-pakistan-militantsis-idUSKCN0J20YQ201…, C.A. (2016). Media's ISIS crisis: how ISIS came to be through framing and naming(Masterproef, University of Tennessee at Chattanooga, Chattanooga (Tenn.), USA).Neuendorf, K. A. (2002). The Content Analysis Guidebook. California: Thousand Oaks.North, D.C., Wallis, J.J., & Weingast, B.R. (2009). Violence and social orders: a conceptual frameworkfor interpreting recorded human history. Cambridge: Cambridge University Press.Nuruzzaman, M. (2015). The Islamic State and its Viability. In Poirson, T., & Oprisko, R. L. (Eds.),Caliphates and Islamic Global Politics (pp. 68-78). Bristol: E-International Relations.Nye, J.S. (2008). Public diplomacy and soft power. The annals of the American academy of political andsocial science, 616(1), 94-109.Pietrucha, M. (3 maart 2016). Treating the Islamic State as a State. War on the Rocks. Geraadpleegdop 10 oktober 2016 via http://warontherocks.com/2016/03/treatingthe-islamic-state-as-a-state/P…, S. (2012). From Spoilers to Statebuilders: Constructive Approaches to Engagement with NonState Armed Groups in Fragile States. Cranfield: Cranfield University.Ras, J. (2015). AKs or Spades?: Al-Qaeda, Al-Shabaab, Boko Haram and ISIS and Its Threat to SustainableDevelopment. OIDA International Journal of Sustainable Development, 8(3), 19-28.Reno, W. (1999). Warlord politics and African states. London: Lynne Rienner Publishers.Reno, W. (2002). The politics of insurgency in collapsing states. Development and Change, 33(5), 837-858. Geraadpleegd via doi: 10.1111/1467-7660.t01-1-00251Roberts, J.A.G. (1989). Warlordism in China. Review of African Political Economy, 45(46), 26-33.Geraadpleegd via http://www.jstor.org/stable/4006008Rubin, B.R. (2006). Peace Building and State-Building in Afghanistan: constructing sovereignty forwhose security?. Third World Quarterly, 27(1), 175-185.Ryan, M.W.S. (2014). Hot Issue: Dabiq: What Islamic State’s New Magazine Tells Us about TheirStrategic Direction, Recruitment Patterns and Guerrilla Doctrine. Geraadpleegd op 12 november 2011,via https://jamestown.org/program/hot-issue-dabiq-what-islamic-states-new-m…, Y., Cohen, A., & Mimran, T. (2014). ISIS: Is the Islamic State Really a State?. Israel DemocracyInstitute. Geraadpleegd op 26 oktober, via http://en.idi.org.il/analysis/articles/isis-is-the-islamic-statereally-…, J.E. (1966). Chinese Warlord: The Career of Feng Yü-hsiang. Stanford: Stanford UniversityPress.VTilly, C. (1985). War Making and State Making as Organized Crime. In Evans, P.B., Rueschmeyer, D., &Skocpol, T. (Eds.), Bringing the State Back In (pp. 169-187). New York: Cambridge University Press.Tilly, C. (1992). Coercion, Capital, and European States, AD 990– 1992. New York: Cambridge UniversityPress.Townsend, C. (2016). If Wishes Were States. Small Wars Journal. Geraadpleegd viahttp://smallwarsjournal.com/blog/if-wishes-were-statesVan Thiel, S. (2007). Bestuurskundig onderzoek: een methodologische inleiding. Bussum: Coutinho.Wagemakers, J. (2014). ISIS wil als staat vooral macht afdwingen. NRC-Handelsblad. Geraadpleegd op21 oktober 2016, via http://hdl.handle.net/2066/132571Walt, S.M. (2015). ISIS as Revolutionary State. Foreign Affairs, 94(6), 42-51.Weiss, M., & Hassan, H. (2015). ISIS : Inside the army of terror. New York: Regan Arts.Wibishet, F. (2016). Framing ISIS in Global Mainstream Media (Doctoraatsverhandeling, Addis AbabaUniversity, Addis Ababa, Ethiopia).Williams, L. (2016). Islamic State propaganda and the mainstream media. Sydney: Lowy Institute forInternational Policy.Wood, G. (2015). What ISIS really wants. The Atlantic, 315(2), 78-94. Geraadpleegd op 22 januari 2017,via http://www.theatlantic.com/features/archive/2015/02/what-isis-really-wa…, K. (2014). ISIS Now Has a Network of Military Affiliates in 11 Countries Around the World.New York. Geraadpleegd op 18 oktober 2016, via http://nymag.com/daily/intelligencer/2014/11/isisnow-has-military-allie…, A.Y. (2014a). The war between Isis and Al-Qaeda for supremacy of the global jihadist movement.The Washington Institute for Near East Policy, 20(1), 1-11.Zelin, A.Y. (2014b). Colonial Caliphate: The Ambitions of the 'Islamic State'. The Washington Institutefor Near East Policy. Geraadpleegd op 26 oktober 2016, viahttp://www.washingtoninstitute.org/policy-analysis/view/colonial-caliph…, X., & Hellmueller, L. (2016). Transnational Media Coverage of the ISIS Threat: A GlobalPerspective?. International Journal of Communication, 10(20), 766-785. <

Universiteit of Hogeschool
Conflict & Development
Publicatiejaar
2017
Promotor
Brecht De Smedt
Kernwoorden